Ετικέτα: Ελισσαίος Βγενόπουλος

Να τοι που βγαίνουν, κόκκινα χέρια που αίματα στάζουν και δεν μπορώ άδικο να τους ρίξω Στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή ...

Άρθρο του Ελισσαίου Βγενόπουλου Κάποιες φορές τα περιστατικά και τα γεγονότα είναι τόσο ρηχά που η μνήμη προσκρούει στο βυθό ...

Η λατρεία του Διονύσου, λατρεία γεωργικής μαγείας χάνεται στα βάθη του τοτεμισμού, της πρωτόγονης κοινότητας και στη μητριαρχία (θίασος γυναικών, ...

Ανεκπλήρωτο και αιώνιο χρέος είναι η αγάπη, που έχει τις ρίζες του σε μια στιγμή, σε ένα χρόνο ή σε ...

Το μοντάζ του αστείου με το τραγικό με κάποιες απαραίτητες δόσεις αυτοσαρκασμού, κατασκευασμένο έτσι που να ερεθίζονται τα ήθη και ...

Ούτε που θυμάμαι την χαμένη μου αθωότητα Μέσα στο κεφάλι καρφωμένο έχω ένα κώδικα Ρουτίνα, κάθε «Καλημέρα» και μία ακρότητα ...

Δεν γίνεται να προσαρμόσει ο εχέφρων άνθρωπος τις καταστάσεις τις οποίες καθημερινά βιώνει στις απόψεις και στις ανάγκες του, μπορεί ...

Έξυπνο είναι να αποκαλύπτει κανείς με μέτρο και ρυθμό τα μυστικά και κυρίως να αποκαλύπτει αυτά που δεν μπορούν ούτως ...

Τα έργα που γίνονται με πρώτη ύλη την αγάπη, με άνεση διασχίζουν την ερημιά του κακού και με λυτρωτική χάρη ...

Στις σύγχρονες κοινωνίες στις οποίες όλοι κουβαλούν στις αποσκευές τους ένα κομμάτι ενοχής , το μόνο λάθος είναι να σε ...