Σ.Γεωργίου: “Η συμπεριφορά σου στους ηλικιωμένους σε κρίνει σαν άνθρωπο”!
Καλό μήνα με υγεία. Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» η 1η Οκτωβρίου.και ευκαιρία να πούμε μερικά πράγματα. Καταρχάς διαβάζουμε ότι ηλικιωμένοι θεωρούνται όσοι είναι άνω των 65 ετών ή κατά άλλους πάνω των 70. Την ίδια ώρα όμως σου λένε δούλεψε μέχρι πάνω κάτω την ηλικία αυτή για να πάρεις σύνταξη; Λογικό ; Όχι βέβαια. Από την άλλη θα έπρεπε να ανέβει το όριο ηλικίας πότε λέμε κάποιον ηλικιωμένο καθώς με την ανάπτυξη της ιατρικής και της τεχνολογίας,πολλοί άνθρωποι στα 70 είναι σαν παλιοί 40άρηδες έχοντας ενεργή ζωή σε όλα τα επίπεδα.
Σήμερα τα άτομα άνω των 65 ετών αντιπροσωπεύουν πάνω από 1/3 του πληθυσμού των ασθενών της πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Οι υπέργηροι άνω των 85 είναι επίσης μια ταχέως αυξανόμενη ομάδα με διπλάσια αύξηση σε σχέση με αυτή των ανθρώπων άνω των 65 και τετραπλάσια σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. (Πηγή: https://www.sansimera.gr ). Το θέμα στην σημερινή εποχή είναι πρώτον να καταλάβουμε την συμβολή των μεγαλύτερων ανθρώπων στην ζωή γενικότερα. Πολλοί ηλικιωμένοι έχουν τον ρόλο της μετάδοσης εμπειριών και γνώσης. Αρκεί βέβαια να ήταν αξιόλογα άτομα και αυτό είναι ένα άλλο τεράστιο ζήτημα. Ακόμα μην ξεχνάμε ότι πολλοί μεγαλύτεροι άνθρωποι έχουν ποικιλόμορφη προσφορά στις οικογένειές τους. Από το να συμμετέχουν στο να μεγαλώνουν τα παιδιά των παιδιών τους,έως την σοβαρότητά οικονομική προσφορά τους που στην Ελλάδα ειδικά διατηρείται ακόμα αυτή η παράδοση
Το μεγάλο πρόβλημα στην λεγόμενη τρίτη ηλικία σήμερα είναι η μοναξιά και τα λεγόμενα καλά γηρατειά. Καθώς ακόμα και στην Ελλάδα ξεφτίζει ο θεσμός της οικογένειας όπως τον ξέραμε, οι μεγαλύτεροι άνθρωπο και ειδικά αν δεν είναι εν ζωή το έτερον ήμισυ,ή έχουν χωρίσει ή δεν παντρεύτηκαν ποτέ,βιώνουν μια μεγάλη μοναξια. Που τους φέρνει τάσεις αυτοκτονίας,κατάθλιψη και ασθένειες. Ταυτόχρονα το οικονομικό πρόβλημα στην χώρα μας περιορίζει τις δραστηριότητες των μεγάλων ανθρώπων που πολλές φορές χρειάζονται και βοήθεια και δεν έχουν και εννοώ σε άτομα. Κάπως έτσι ακόμα και η πλούσια Ιαπωνία έχει μεγάλο θέμα με τους ηλικιωμένους που δεν αισθάνονται όμορφα και νιώθουν μοναξιά. Μια λύση είναι τα γηροκομεία που κακώς στην Ελλάδα τα θεωρούμε ως απαξίωση προς τους γονείς μας ή τους συγγενείς μας. Καμία σχέση και στο εξωτερικό πολλοί πλούσιοι τα προτιμούν καθώς βρίσκουν παρέες και δραστηριότητες. Βέβαια πρέπει να υπάρχουν και ανάλογες υποδομές που πλέον αρχίζουν και υφίστανται και στην χώρα μας και με μια μέση σύνταξη μπορείς να τα έχεις όλα και να έχεις καλά γεράματα ακόμα και αν είσαι μόνος. Άλλωστε όλα είναι επιλογές στην ζωή μας,πέραν του παράγοντα της συγκυρίας μετά.
Και στην Ελλάδα είχαμε συνηθίσει σε γηροκομεία με κάκιστες σε πολλές περιπτώσεις διαβίωσης. Αυτό έχει αλλάξει και ήδη έχουμε επενδύσεις σοβαρές και υπερσύγχρονες μονάδες εφάμμιλες του εξωτερικού με πραγματική φροντίδα στους μεγάλους ανθρώπους που κάθε άλλο παρά απομονωμένοι αισθάνονται! Έχουμε μείνει πολλά χρόνια πίσω εδώ και ήρθε η ώρα της αλλαγής
Πάμε όμως και σε κάτι άλλο σημαντικό, Δυστυχώς και στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με την κακομεταχείριση που υφίστανται οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, από διάφορους ανθρώπους (συνοδοί, σύντροφοι, σύζυγοι, μέλη της οικογενείας). Η κακομεταχείριση εκδηλώνεται ως βία, εκμετάλλευση, παραμέληση και παράλειψη. Στις περιπτώσεις της κακομεταχείρισης ηλικιωμένων εντάσσονται: τραυματισμοί, αφυδάτωση, απώλεια βάρους, πλημμελής εφαρμογή θεραπευτικής αγωγής, ασυνήθιστη συναισθηματική συμπεριφορά, ξαφνικές αλλαγές σε τραπεζικούς λογαριασμούς ή διαθήκες(Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/165).
Αυτό που με ανησυχεί εμένα για να πάμε και στο σήμερα είναι η έλλειψη αγάπης,σεβασμού και προσοχής στους ηλικιωμένους ανθρώπους. Από τα απλά ΜΜΕ μέχρι μέσα στις ίδιες τις οικογένειες. Ο σεβασμός στους ηλικιωμένους έχει να κάνει με τον χαρακτήρα μας,με την παιδεία μας,με την ανατροφή μας,με πολλά. Με λυπεί αφάνταστα να βλέπω νέους και να μην σηκώνονται από τη θέση τους στα ΜΜΜ προκειμένου να κάτσει για να πάρει μια ανάσα ένας ηλικιωμένος άνθρωπος.Θα έπρεπε να το κάνουμε με χαρά και δεν το κάνουν οι περισσότεροι νέοι και όχι μόνο. Ανάλογα και όταν χρειάζεται βοήθεια κάποιος. Για όσους βοηθάμε είναι αφάνταστη η χαρά της συνεισφορά μας αλλά και η θετική ενέργεια που θα εισπράξουμε από έναν μεγάλο άνθρωπο που βοηθήσαμε. Και δεν θα κάτσω να σκάσω για μερικούς που δεν θα πούνε ούτε ευχαριστώ.Λίγοι. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όλοι μας κάποια στιγμή θα μεγαλώσουμε,θα έχουμε προβλήματα και θα χρειαζόμαστε την βοήθεια . Πως θα έχουμε ηθικά απαιτήσεις όταν δεν έχουμε φερθεί ανάλογα;
Με λυπεί αφάνταστα επίσης η συμπεριφορά πολλών παιδιών απέναντι στους γονείς τους. Και μάλιστα απέναντι σε γονείς που έκαναν τα πάντα για τα παιδιά τους. Δεν λέω για άλλους. Απόλυτη αχαριστία να ξεχνάς όσους σε μεγάλωσαν σωστά και έκαναν τα πάντα για σένα.Και ναι δεν είναι όλοι οι γονείς καλοί και σωστοί. Αυτό όμως δεν σου δίνει το δικαίωμα της κακομεταχείρισης και της έλλειψης ανθρωπιάς. Ναι το κατανοώ δεν θα έχεις πολλά πολλά. Αλλά πρέπει να σεβαστείς την ηλικία σαν άνθρωπος και να είσαι σωστός. Δεν λέω να είσαι κοντά ντε και καλά,αλλά όχι και να κάνεις πράξεις αντιδικίας ή κακομεταχείρισης. Η συμπεριφορά σου απέναντι στους ηλικιωμένους,σου αρέσει δεν σου αρέσει, αντικατοπτρίζει και τον χαρακτήρα σου…
