Ναι, Αρνούμαι
Τι συμβαίνει όταν η ποίηση συναντά τη ζωγραφική; Όταν οι λέξεις ζωγραφίζουν εικόνες, και οι εικόνες γεννούν συναισθήματα;
Στο “Ναι, Αρνούμαι”, ο Χάρης Βαρούτης παίζει με τα όρια του λόγου και της τέχνης, εξερευνώντας τη διαλεκτική μεταξύ έρωτα και θανάτου.
Είναι η ποίηση που γεννά μιαν εικόνα, καταδικασμένη να ξεθωριάσει μέσα στον χρόνο; Ή μήπως η εικόνα αποκαλύπτει τη ματαιότητα του λόγου, θυμίζοντάς μας ότι η τέχνη είναι φευγαλέα;
Βιογραφικό Συγγραφέα
Ο Χάρης Βαρούτης είναι ψυχοθεραπευτής, επόπτης επαγγελματιών ψυχικής υγείας, μουσικός, ηθοποιός και συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1981 και μεγάλωσε στο Περιστέρι της Αττικής. Έχει ασχοληθεί με την ηθοποιία και την παραγωγή ταινιών μικρού μήκους ως συνιδρυτής της κινηματογραφικής ομάδος Scarlet web, η οποία έχει αποσπάσει 6 βραβεία σε διεθνείς διαγωνισμούς. Παράλληλα ασχολείται με τη μουσική ως τραγουδιστής, έχοντας συμμετοχή σε περισσότερες από 120 ζωντανές εμφανίσεις από το 2004. Ψυχοθεραπευτικά, έχει εκπαιδευτεί στη συνθετική ατομική και ομαδική θεραπεία, στη συνθετική εποπτεία, στη θεραπευτική αντιμετώπιση των εξαρτήσεων και στη θεραπεία ζεύγους. Έχει κάνει δύο δημοσιεύσεις στα Τετράδια Ψυχιατρικής και μια έκδοση βιβλίου με τίτλο «Το Κοράκι» από τις εκδόσεις Πηγή.
Ο Γιώργος Ατάρτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973 και ζει στο Περιστέρι. Αποφοίτησε το 1998 από την ΑΚΤΟ και έκτοτε εργάζεται ως γραφίστας σε διαφημιστικές εταιρείες και εκδοτικούς οίκους. Άλλες επαγγελματικές του δραστηριότητες είναι οι εικονογραφήσεις για περιοδικά, βιβλία και διαφημιστικά έντυπα, ενώ έχει συμμετάσχει και σε ζωγραφικές εκθέσεις.
Θαλασσινές ρότες και έρωτες
Ποιήματα που αντλούν έμπνευση από τον αφρό των κυμάτων και τη γλυκόπικρη γεύση της νοσταλγίας, συνοδευμένα από τα αυθεντικά σκίτσα του ίδιου του δημιουργού.
Κάθε στίχος είναι μια πυξίδα, κάθε εικόνα ένα λιμάνι συναισθημάτων.
Βιογραφικό Συγγραφέα
Ο Δημήτρης Γελαγώτης γεννήθηκε στην Άργεννο της βόρειας Λέσβου. Από μικρός έβρισκε διέξοδο στη ζωγραφική με μολύβια. Στα δώδεκά του χρόνια μετακόμισε στην Αθήνα, όπου δούλευε και πήγαινε σχολείο. Επέλεξε την σχολή εμποροπλοιάρχων για γρήγορη οικονομική αποκατάσταση. Ταξιδεύοντας απολάμβανε εμπειρίες, σημείωνε και ζωγράφιζε αυτά που ζούσε ή άκουγε, για να βγαίνει δημιουργικά απ’ τη ρουτίνα του καραβιού. Με αυτά ασχολήθηκε ύστερα από σαράντα χρόνια. Έγιναν βιβλία από συγκυρία. Άφησε τα καράβια όταν ήταν τριάντα χρονών και ασχολήθηκε με τις μοτοσυκλέτες. Τώρα, συνταξιούχος, σε παραλία ονειροπολεί και σχεδιάζει τα ταξίδια που έπονται.
