*Γράφει ο Νικόλαος Ζαχαριάδης, Καθηγητής Θεολόγος – Συγγραφέας
Αγαπητοί αναγνώστες αφουγράζοντας, τις δικές σας απαιτήσεις, από τα τηλεφωνήματα σας, που αρκετοί όπως μου λέτε, δεν διαβάζετε απλώς τα άρθρα μου αλλά τα μελετάτε… Στα επόμενα συνεχόμενα άρθρα μου, κατ’ απαίτησίν δική σας θα μιλήσουμε
α) Για το πρωτείο του Πάπα
β) Το αλάθητο του Πάπα
γ) Για την Παπική αίρεση του FILIOQUE = Φιλιόκβε.
Οι Άγιοι πατέρες πίστευαν ότι «Ου χωρεί συγκατάβασης, εις τα της πίστεως».
Γι’ αυτό εκείνος που θέλει να καταπιαστεί με θέματα πίστεως και αληθείας, κινδυνεύει να διωχθεί… και συκοφαντηθεί… Όσοι ευαγγελιζόμεθα τον λόγον του Θεού ανεξαρτήτως κόστους… δεν λέμε τίποτε το δικό μας, ότι λέει η Αγία Γραφή με την Ιερά Παράδοση μας.
Δυστυχώς στους διαλόγους που γίνονται με τους παπικούς (τα είπα και σε συνέδρια), δεν συζητούν τις μεγάλες διαφορές τους με τους ορθοδόξους (Παπικό πρωτείο – Αλάθητο – Φιλιόκβε – Κτιστή Χάρη – Παποκαισαρισμός).
Προσπαθώ να μιμηθώ και τις σύγχρονες ομολογιακές οσιακές μορφές, που μιλούσαν για την παναίρεση του Παπισμού, όπως ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, ο οποίος εφώναζε ότι «τρείς υπήρξαν οι πτώσεις στην ανθρωπότητα. Αδάμ – Ιούδα και Πάπα». Σεμνύνομαι και στους διακεκριμένους με παρρησία και θάρρος ομολογητάς της Ορθοδοξίας
-
- Αείμνηστο μέγα διδάσκαλο μας π. Γεώργιο Μεταλληνό
- Αρχιμανδρίτη αείμνηστο Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, μέγα κανονολόγο της Εκκλησίας μας
- Αρχιμανδρίτη και ηγούμενο της Μονής Γρηγορίου π. Γεώργιο Καψάνη, τον ασυμβίβαστο σε θέματα Ορθοδόξου Παραδόσεως
- Και τους Ρώσους, αείμνηστους πρεσβύτερους.
- Γεώργιο Φλωρόφσκι και Δημήτριο Στανιλοάε και άλλους πολλούς.
Μισούμε την αίρεση. Αγαπούμε τους αιρετικούς και τους καλούμε σε μετάνοια.
Αν ο παπισμός, αν αρνηθεί τα αιρετικά του δόγματα λένε οι πατέρες θα τον δεχτούμε. Αλλά κρατούν εκατομμύρια χριστιανούς έξω της Εκκλησίας. Στο συνοδικό της Ορθοδοξίας εκφράζεται με σαφήνεια, η στάση, απέναντι στους αιρετικούς. Γι’ αυτό όσοι δεν έχουν αγιοπνευματικές εμπειρίες, δεν έχουν κανένα δικαίωμα να αυτοσχεδιάζουν, σε θέματα πίστεως και να δίνουν νοθευμένη ομολογία της αλήθειας από «αγάπη» δήθεν και «διάκριση».
Μου γράφετε και απάντησα και γραπτώς σε αναγνώστη μας από το Βόλο (Α.Ν.) αν πρέπει να διακόψουμε τον διάλογο με τους αιρετικούς.
Απαντώ: 25 χρόνια συζητούμε, βγήκε τίποτα;
Όσες φορές φιγουράρει ο Πάπας με ορθοδόξους με τα κροκοδείλια δάκρυα του, την συγνώμη του – πετύχαμε τίποτα;
Αγαπητοί και προσφιλείς μου αναγνώστες. Πιστεύω και το ετόνισα και στην αρχή, ότι ο διάλογος πρέπει να διεξάγεται κατά τρόπον δογματικά και κανονικά ανεπίληπτο… Έτσι θέλω να πιστεύω ότι με τις προϋποθέσεις αυτές του διαλόγου προβάλλεται η αλήθεια, στους αιρετικούς αδελφούς μας της Δύσεως.
Όμως ο διάλογος για να διεξαχθεί, θα πρέπει να κατευθυνθεί στις βασικές κακοδοξίες του παπισμού, που είπαμε πιο πάνω. – (Πρωτείο, Αλάθητο, Φιλιόκβε – Κτιστή Χάρη – Παποκαισαρισμός). Ο παπισμός αν είναι διατεθειμένος, να συμμορφωθεί με τις βιβλικές και πατερικές προϋποθέσεις της Ορθοδοξίας, τότε συζητάμε και τα υπόλοιπα θέματα και τελευταία την Θεία Ευχαριστία που κατά τη γνώμη μου άστοχα και άστροφα και αθεολόγητα μπήκε σαν πρώτο θέμα στους διαλόγους.
Προσοχή!! Τονίζω το αθεολόγητα, γιατί στη ζωή της Εκκλησίας μας, το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, δεν υπήρξε, ποτέ μέσον αλλά πάντοτε σφραγίδα και επιστέγασμα της ΕΝΟΤΗΤΑΣ που είχε επιτευχθεί προηγουμένως στα θέματα Πίστεως και Ορθοδόξου φρονήματος.
Πάνω σ’ αυτό επιθυμώ να τονίσω ότι ο «μόσχος ο σιτευτός», δεν παρετέθη, στην παραβολή του Ασώτου, για να προσκαλέσει την επάνοδο του Ασώτου υιού, στην Πατρική του εστία, αλλά για να πανηγυρίσει το γεγονός της επιστροφής του. (τα σχόλια δικά σας).
Ο καρδινάλιος Μπέα έγραφε ότι: «Το Πρωτείο και το Αλάθητο είναι αλήθειες που διατυπώθηκαν συνοδικά και επομένως, δεν μπορούν με κανένα τρόπο ούτε και από κανέναν να αναιρεθούν ή να αλλοιωθούν».
Βλέπετε ότι οι παπικοί εμμένουν στις κακοδοξίες τους, αν και γνωρίζουν την αλήθεια.
Ερωτώ τώρα, σε τι αποβλέπει ο διάλογος;
Θέλω να κλείσω με το εξής συγκλονιστικό γεγονός. Ο Σχολάρχης Μητροπολίτης της σχολής της Χάλκης, εκεί στην Κωνσταντινούπολη, επισκέφθηκε τον Άγιο Πορφύριο και του είπε:
- Γέροντα οι Τούρκοι μας έκλεισαν την Θεολογική σχολή της Χάλκης.
Τι απάντησε παρακαλώ ο πεφωτισμένος – προορατικός και διορατικός Άγιος Πορφύριος;
- Σεβασμιώτατε δεν την έκλεισαν τη σχολή οι Τούρκοι. Την έκλεισεν ο Θεός γιατί; Γιατί από την μεγάλη αυτήν σχολήν του γένους μας, βγάζατε θεολόγους μπολιασμένους, στην Ορθόδοξη Παράδοση, τους στέλνατε στη Δύση για μεταπτυχιακές σπουδές. Παπίζοντες ερχόμενοι στην Ελλάδα πολεμούσαν την Ορθοδοξία. (Ας προβληματιστουμε).
Ένωση των Χριστιανών Ορθοδόξων με παπικούς – προτεστάντες κ.λπ. άλλους αιρετικούς, σημαίνει την παγκόσμια επιστροφή τους στην Ορθοδοξία, στην ΜΙΑΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.
Ο όρος καθολικός κακώς ανήκει στους παπικούς. Ανήκει μόνον στην Ορθοδοξία. Να λέμε οι παπικοί, όχι οι καθολικοί.
Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Ο μαρτυρικός θάνατος όλων που υπέστησαν τα πάνδεινα από τον παπισμό, που είναι μια μεγάλη ομολογία, διαλαλεί σε όλες τις γενιές ότι η διαφορά ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ και ΠΑΠΙΣΜΟΥ, δεν είναι καθόλου παρωνυχίδα, όπως πολλοί θέλουν να την παρουσιάσουν. Από θεολογικής και σωτηριολογικής απόψεως, η διαφορά, είναι τεράστια, όση ακριβώς η απόσταση που χωρίζει τον Παράδεισο από την Κόλαση.
Χρονική σύμπτωση συνεορτασμός του ΠΑΣΧΑ το 2025. Εκεί θα μείνουμε ή θα πάμε με τους παπικούς ή θα έλθουν αυτοί στην Ορθοδοξία που απεκόπησαν, αφού αφήσουν τις πλάνες – αιρέσεις και κακοδοξίες τους, στη χωματερή του παρελθόντος. Οψόμεθα!!…
«Μη συγκοινωνείτε τοις έργοις τοις ακάρποις του σκότους, καλόν δε και ελέγχετε» φωνάζει ο Απόστολος Παύλος στην προς (Εφεσίους επιστολή, κεφ. 5ο στιχ. 11).
