Σ.Γεωργίου «Ένας αιώνας που ξέφτισε η έννοια πατρίδα»..
Το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940 βρίσκει την Αθήνα να ξυπνά με τις σειρήνες της αντιαεροπορικής άμυνας και όλους τους Έλληνες να ζητωκραυγάζουν το ηχηρό «ΟΧΙ» του Ι. Μεταξά στη φασιστική Ιταλία. Πάντα μου αρέσει να μιλάω ανατρεπτικά,αιρετικά ίσως,αλλά αληθινά. Θα μπορούσε να γράψω μελιστάλαχτα κείμενα απλά για να γράψουμε καθώς πολύς κόσμος δεν θέλει να ακούει ή να διαβάζει κάτι που θα τον βάλει σε σκέψεις. Γι αυτό όμως πάμε από το κακό στο χειρότερο,γιατί δεν σκεφτόμαστε,δεν συλλογιζόμαστε. Υπάρχει όμως και κόσμος που θέλει κάτι τέτοιο αλλά δεν το δείχνει. Πάμε λοιπόν.
Η μεγάλη γιορτή γίνεται καταρχάς για να τιμήσουμε τους ήρωες που χάθηκαν τότε για να φυλάξουν τα εδάφη της πατρίδας μας,να κρατήσουν Θερμοπύλες που λέμε. Να είμαστε ελευθεροι εμείς σήμερα και οι προηγούμενες γενιές. Και έδιναν την ζωή τους χωρίς δεύτερη σκέψη για την πατρίδα και την ελευθερία που σημαίνει διαχρονικές αξίες. Αλήθεια σήμερα πόσοι νέοι στα σχολεία μας γνωρίζουν τι ακριβώς συνέβη την 28η; Αλήθεια πόσους τους ενδιαφέρει; Και αλήθεια τι περιμένουμε σε μια κοινωνία που έναν αιώνα μετά οι περισσότεροι νέοι και όχι μόνο δεν πιστεύουν καν στην πατρίδα και κάνουν τα πάντα για τη λεζάντα,για ένα καλό αυτοκίνητο,για μια γκόμενα-γκόμενο,και για την…ομαδάρα τους ή και για το κομματικό στέλεχος!
Βέβαια είμαστε σε μια εποχή παγκοσμίως που το σύστημα θέλει να αφανίσει σταδιακά τον όρο πατρίδα στο όνομα της Παγκοσμιοποίησης αν και φυσικά θα μπορούσαν να συνυπάρχουν οι έννοιες. Αλλά ο στόχος του είναι υποχθόνιος εν προκειμένω. Γι αυτό και όσοι πλέον στηρίζουν έννοιες και διαχρονικές αξίες όπως η πατρίδα,η θρησκεία,η οικογένεια,τίθενται στο περιθώριο ως γραφικοί ή και ρατσιστές και δεν ξέρω και τι άλλο! Και σε αναγκάζει το σύστημα να μη μιλάς. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη ήττα μας. Οταν οι πρόγονοί μας έδωσαν την ζωή τους για την ελευθερία μας,εμείς σήμερα να μην μιλάμε καν! Όχι να πολεμάμε κιόλας! Βέβαια το σύστημα ξέρει τι κάνει και η αλήθεια είναι ότι προβληματίζεσαι για ποιά ακριβώς πατρίδα για παράδειγμα να πολεμήσεις όταν όλα πουλιούνται στους ξένους ή όταν οι πόλεμοι είναι τελικά και συνήθως μπίζνες! Προφανώς γι αυτό και πολλοί έξυπνοι νέοι σου λένε σιγά μην ασχοληθώ εγώ σε μια θεατρική παράσταση που θα πεθαίνουμε εμείς για να θησαυρίζουν οι άλλοι! Μεγάλη αλήθεια και αυτή και το σέβομαι από αυτούς τους σκεπτόμενους όλων των ηλικιών!
.
Πάντως καλούμεθα όλοι οι πατριώτες και οι άνθρωποι με αξιες,σεβασμός στην πατρίδα και στους νεκρούς της,να απονέμουμε τιμή σε όσους κράτησαν ελεύθερο τον τόπο αυτό και να κρατήσουμε την σημαια και τα ιδεώδη της ΕΛΛΑΔΑΣ μας ψηλα! Λαός που ξεχνά την ιστορία του αφανίζεται με την πάροδο του χρόνου. Και αλήθεια πόσο καμαρώνω τις ΗΠΑ που έχουν μια σημαία έξω από τα σπίτια τους σε μια χώρα με μερικούς αιώνες ζωής εμπνευσμένη και από την Ελλάδα μας και εμείς ντρεπόμαστε να έχουμε την σημαία μας στα μπαλκόνια μας και σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες… Πως καταντήσαμε έτσι μέσα σε ένα αιώνα….Χρόνια πολλά Ελλάδα μας,χρόνια πολλά Παναγιά μας (https://www.sansimera.gr/articles/992).
