Βιβή Βελαέτη ▪ Ανδρέας Νικολαΐδης ▪ Ευγενία Γαλανοπούλου
Click ▪ Bang ▪ Splash
Επιμέλεια: Λιάνα Ζωζά
Εγκαίνια: Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2026, 20.00 – 22.00
Διάρκεια: 6 Νοεμβρίου – 5 Δεκεμβρίου 2026
Cube Gallery, Μιαούλη 39, Πάτρα
Η Cube Gallery, φιλοξενεί από τις 6 Νοεμβρίου έως και τις 5 Δεκεμβρίου 2026, την τριατομική έκθεση Click ▪ Bang ▪ Splash των εικαστικών Βιβής Βελαέτη, Ανδρέα Νικολαΐδη και Ευγενίας Γαλανοπούλου, όπου μέσα από τα έργα τους συναντιούνται δημιουργώντας μια εικαστική συνομιλία ανάμεσα στην εικόνα, την ύλη, το ίχνος και τη μεταμόρφωση.
Η Λιάνα Ζωζά, επιμελήτρια της έκθεσης, γράφει: “Βλέποντας κάποιος τα έργα των τριών εικαστικών σε διάλογο μεταξύ τους δεν θα μπορούσε παρά να αναρωτηθεί αρχικά, πως μπορεί να διαμορφώνεται η πραγματικότητα μέσα από τις εικόνες, την διαφορετική οπτική και την επαναπροσέγγιση, αλλά και στην συνέχεια πώς μεταβάλλεται η αντίληψή μας, όταν όσα θεωρούμε οικεία αποσπώνται από το αρχικό τους πλαίσιο και επανεμφανίζονται σε νέες, απρόβλεπτες σχέσεις;
Στην έκθεση Click ▪ Bang ▪ Splash συναντιούνται τρεις διαφορετικές εικαστικές προσεγγίσεις, οι οποίες διερευνούν τη δυνατότητα της εικόνας να μετασχηματίζει όσα αντιλαμβανόμαστε σαν πραγματικότητα. Μέσα από την ψηφιακή σύνθεση, τη φωτιά και τη ζωγραφική, η εικόνα αποσπάται, αλλοιώνεται, διασπάται και ανασυντίθεται, διατηρώντας τα ίχνη των διαδικασιών που τη διαμορφώνουν.
Στα έργα της Βιβής Βελαέτη, φωτογραφικά θραύσματα ανθρώπων και αστικών τοπίων μετακινούνται από το αρχικό τους περιβάλλον και αποκτούν νέες σχέσεις μέσα από τη σύνθεση και την επαναπλαισίωση. Στη δουλειά του Ανδρέα Νικολαΐδη, η φωτιά συναντά το ακρυλικό ενεργοποιώντας μια διαδικασία φθοράς και μεταμόρφωσης, αφήνοντας στην επιφάνεια ίχνη που διατηρούν τη μνήμη της αρχικής τους μορφής. Η Ευγενία Γαλανοπούλου δημιουργεί, όπως η ίδια τα χαρακτηρίζει “παράλογα” τοπία, όπου φυσικά και αστικά στοιχεία συνυπάρχουν σε απρόσμενες διατάξεις, δημιουργώντας κόσμους χωρίς προκαθορισμένη αφήγηση.
Παρά τις διαφορετικές αφετηρίες τους, οι τρεις τους συγκλίνουν στην αμφισβήτηση μιας σταθερής και ενιαίας εικόνας του κόσμου. Το ίχνος, το θραύσμα, η αλλοίωση και η αποσπασματικότητα δεν αποτελούν απλώς μορφοποιητικά χαρακτηριστικά, αλλά τρόπους μέσα από τους οποίους η πραγματικότητα επαναπροσδιορίζεται. Αυτό που χάνεται μπορεί να διατηρηθεί με άλλη μορφή, αυτό που αποσπάται μπορεί να αποκτήσει νέο νόημα και αυτό που μοιάζει ασύνδετο μπορεί να αποκαλύψει απρόσμενες συγγένειες.
Το Click ▪ Bang ▪ Splash δεν προτείνει μια γραμμική αφήγηση ούτε επιχειρεί να ενοποιήσει τις διαφορετικές εικαστικές προσεγγίσεις. Αντίθετα, δημιουργεί ένα πεδίο συνάντησης, όπου οι εικόνες συνομιλούν μέσα από αντιθέσεις, μετατοπίσεις και λεπτές οπτικές συγγένειες. Η μία μπορεί να μεταβάλει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την άλλη, δημιουργώντας νέες διαδρομές ανάγνωσης.
Το νόημα δεν εξαντλείται στην αυτονομία κάθε έργου. Αναδύεται και στον ενδιάμεσο χώρο που δημιουργείται, εκεί όπου το βλέμμα καλείται να αναγνωρίσει νέες σχέσεις, να αμφισβητήσει τις πρώτες του βεβαιότητες και να ανασυνθέσει τη δική του εκδοχή του κόσμου.”.
Η εικαστικός Βιβή Βελαέτη, γράφει: “Η εικόνα γίνεται πεδίο σύνθεσης και μετασχηματισμού. Φωτογραφίες ανθρώπων και χώρων αποσπώνται από το αρχικό τους πλαίσιο, επαναλαμβάνονται, διασταυρώνονται και συνυπάρχουν μέσα από διαφάνειες και πολλαπλά οπτικά επίπεδα. Οι ανθρώπινες φιγούρες μεταφέρονται σε νέα εικαστικά περιβάλλοντα, ενώ σε ορισμένα έργα αποκόπτονται με λέιζερ πάνω στο τυπωμένο plexiglass, αποκτώντας φυσική παρουσία στον χώρο.
Η μετατόπιση μιας φιγούρας από το ένα πλαίσιο στο άλλο δεν αλλάζει μόνο την εικόνα, αλλά και το νόημά της. Τα όρια ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, στο ορατό και το κρυμμένο, μετακινούνται. Η νέα σύνθεση δημιουργεί διαφορετικές σχέσεις ανάμεσα στις μορφές και στο περιβάλλον τους, μεταβάλλοντας τον τρόπο με τον οποίο τις αντιλαμβανόμαστε.
Σε έναν κόσμο όπου οι εικόνες πολλαπλασιάζονται και η πληροφορία κατακλύζει την καθημερινότητα, το βλέμμα δεν είναι ουδέτερο. Τι επιλέγουμε να δούμε και τι αφήνουμε έξω από το κάδρο; Ποιος καθορίζει τη θέση που καταλαμβάνει ένας άνθρωπος μέσα στην εικόνα, αλλά και μέσα στην κοινωνία; Πόσο η ταυτότητα που του αποδίδουμε εξαρτάται από το πλαίσιο μέσα στο οποίο τον τοποθετούμε;
Το Click γίνεται αφορμή να επανεξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάζουμε και ερμηνεύουμε την πραγματικότητα. Γιατί το πλαίσιο δεν ορίζει μόνο τι βλέπουμε. Επηρεάζει και το τι πιστεύουμε ότι βλέπουμε.
CLICK
Οι φωτογραφίες συντίθενται σε πολλαπλά επίπεδα, επαναλαμβάνονται και επαναπλαισιώνονται, κατασκευάζοντας νέες πραγματικότητες.”.
O εικαστικός Ανδρέας Νικολαΐδης, γράφει: “Στη δουλειά μου, η ανθρώπινη μορφή γίνεται τόπος συνάντησης – μνήμης – φθοράς – διαρκούς μεταβολής. Μέσα από τη φωτιά στο χαρτί – τα ακρυλικά σε τελάρο, αναζητώ τρόπους να προσεγγίσω την ανθρώπινη ύπαρξη και τα ίχνη που αφήνει ο χρόνος πάνω της.
Η φωτιά αποτελεί την αφετηρία μιας διαδικασίας δημιουργίας και μεταμόρφωσης. Καίει, αλλοιώνει, αφαιρεί, αποκαλύπτει. Το καμένο χαρτί διατηρεί τα σημάδια αυτής της διαδικασίας, ενώ η ίδια η φθορά γίνεται μέρος της εικόνας. Στη συνέχεια, επιχειρώ να μεταφέρω αυτή τη γλώσσα από το καμένο χαρτί στο τελάρο. Αναζητώ πώς οι αλλοιώσεις και η κίνηση της φλόγας στο χαρτί – ίχνη της φωτιάς μπορούν να μετασχηματιστούν σε χρώμα, χωρίς να χάσουν την αίσθηση και την ατμόσφαιρα.
Με ενδιαφέρει η μετάβαση από το ένα μέσο στο άλλο, όχι ως απλή αλλαγή υλικού, αλλά ως μια νέα δυνατότητα έκφρασης. Το ίχνος που δημιουργεί η φωτιά συναντά το ίχνος που αφήνει το χρώμα. Ανάμεσά τους διαμορφώνεται ένας χώρος «πειραματισμού», όπου η εικόνα μεταβάλλεται, διατηρεί τη μνήμη της αρχικής της μορφής και ταυτόχρονα αναζητά μια καινούργια υπόσταση.
Στα έργα μου, αυτό που χάνεται δεν εξαφανίζεται απαραίτητα. Μπορεί να μεταμορφωθεί, να περάσει σε μια άλλη επιφάνεια και να συνεχίσει να υπάρχει με διαφορετικό τρόπο.
BANG
Η φωτιά, το ίχνος μιας στιγμής που δεν μπορεί να επαναληφθεί.”.
Η εικαστικός Ευγενία Γαλανοπούλου, γράφει: “Ζωγραφίζω «παράλογα» τοπία. Φυλλωσιές, κλαδιά, δέντρα, ρίζες και λουλούδια που προσελκύουν το βλέμμα χωρίς όμως να αποτελούν απαραίτητα το κεντρικό μου θέμα. Αυτά τα υπερμεγέθη φυτά κυριαρχούν στη σύνθεση, άλλοτε αποκαλύπτοντας και άλλοτε αποκρύπτοντας ό,τι υπάρχει πέρα από αυτά.
Σε δεύτερο επίπεδο τοποθετώ σκελετούς πόλεων, ίχνη δρόμων, κλουβιά, σπασμένες γέφυρες και σκάλες. Αεροπλάνα που διασχίζουν τον ορίζοντα, κοπάδια πουλιών, καράβια, Ζέπελιν και υποβρύχια.
Στοιχεία που επιμένουν να εμφανίζονται, τα μετατρέπω σε «σχέδια» στο χώρο χρησιμοποιώντας ατσάλινες ράβδους. Αποκομμένα από το περιβάλλον τους, γίνονται αυτόνομοι πρωταγωνιστές.
Τα περισσότερα έργα μου αποτελούνται από σκισμένα ζωγραφισμένα χαρτιά που, όταν ενώνονται, σχηματίζουν μια αποσπασματική πραγματικότητα. Με ενδιαφέρει η συνύπαρξη αναγνωρίσιμων στοιχείων, σε καταστάσεις που δεν υπακούουν στη λογική. Δεν επιδιώκω μια ενιαία αφήγηση.
Δημιουργώ ιστορίες χωρίς αρχή ή τέλος.
SPLASH
Στη ζωγραφική μου χρησιμοποιώ μελάνι και ακουαρέλες. Συχνά, μια τυχαία κηλίδα νερού γίνεται η αφετηρία για τη δημιουργία ενός κόσμου.”.
Διάρκεια: 6 Νοεμβρίου – 5 Δεκεμβρίου 2026
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα ▪ Τετάρτη ▪ Σάββατο ▪ 10.00 – 14.00
Τρίτη ▪ Πέμπτη ▪ Παρασκευή ▪ 10.00 – 14.00 & 18.00 – 21.00
Κυριακή ▪ κλειστά
Σύντομα Βιογραφικά
Βιβή Βελαέτη
Η Βιβή Βελαέτη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Fine Arts, με αντικείμενα το σχέδιο, τις μικτές τεχνικές, την ιστορία της τέχνης, την ψηφιακή ζωγραφική και την εννοιολογική πρακτική. Το 2024 παρουσίασε την πτυχιακή της εργασία με τίτλο «Στιγμές που μπορεί και να έχουν συμβεί» στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» του ΟΠΑΝΔΑ, υπό την επίβλεψη της Ντανιέλας Σταματιάδη.
Η καλλιτεχνική της πρακτική βασίζεται στη χρήση προσωπικού φωτογραφικού υλικού, το οποίο επεξεργάζεται ψηφιακά μέσα από την επανάληψη, τη διαφάνεια και τη μετατόπιση του πλαισίου, δημιουργώντας νέες οπτικές πραγματικότητες. Στα έργα της αξιοποιεί ψηφιακές εκτυπώσεις και υλικά όπως το plexiglass, το αλουμίνιο και το γυαλί.
Το 2025–2026 παρουσίασε την ατομική έκθεση «Χωρίς Αποσκευές. Τελεία» στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, σε επιμέλεια Νιόβης Κρητικού και διοργάνωση Αιμιλίας Κουγιά. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μεταξύ άλλων στη Galerie De Ploegh στην Ολλανδία («Greek Light Essence Residency», 2024, επιμέλεια: Νιόβη Κρητικού) και στο Palazzo Marotti στη Ρώμη («Settimana Ellenica», 2025, διοργάνωση: Μαρία Μπαράκου), καθώς και σε διοργανώσεις όπως το Platforms Project (2025 και 2026, Καπνεργοστάσιο: AXionArt, επιμέλεια: Julia Sysalova και Εύα Μαραγκάκη· ALTER, επιμέλεια: Βιβή Βελαέτη και Ντανιέλα Σταματιάδη), το Frontpage Next 2025 (Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» του ΟΠΑΝΔΑ, επιμέλεια: Julia Sysalova και Εύα Μαραγκάκη), εκθέσεις της CUBE Gallery (επιμέλεια: Λιάνα Ζωζά) και το KINOFEST 26 – Between the Frames (Achaia Clauss, επιμέλεια: Λιάνα Ζωζά).
Ανδρέας Νικολαΐδης
Ο Ανδρέας Νικολαΐδης γεννήθηκε το 1988 στη Λεμεσό της Κύπρου. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (2007–2012), με καθηγητή τον Άγγελο Αντωνόπουλο, ενώ παράλληλα παρακολούθησε εργαστήρια γλυπτικής και φωτογραφίας.
Στις ατομικές του εκθέσεις περιλαμβάνονται οι «Shadows of Fire» στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (2024), σε επιμέλεια της Ελένης Γατσά, και «Ίχνη Φωτιάς» στην Gallery 7 (2022), σε επιμέλεια του Ανδρέα Ιωαννίδη. Το 2023 παρουσίασε, μαζί με την Ευγενία Γαλανοπούλου, τη δυατομική έκθεση «REM» στην Imagine Visual Arts, σε επιμέλεια της Ελένης Γατσά.
Παράλληλα, έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ενδεικτικά, το διεθνές art project «Between the Frames», στο πλαίσιο του KinoFest – Φεστιβάλ Γερμανόφωνου Κινηματογράφου στην Πάτρα (2026), παρουσιάζοντας έργα του στον ιστορικό χώρο του οινοποιείου Achaia Clauss, σε επιμέλεια της Λιάνας Ζωζά, η έκθεση – εικαστική δράση στο πλαίσιο των Θεατρικών Βραβείων Κοινού All4fun, στον ιστορικό κινηματογράφο Ιντεάλ (2023), σε επιμέλεια του Ανδρόνικου Κωνσταντίνου Δημόπουλου, καθώς και η έκθεση «Πέρα από τη Φύση» στο Μουσείο Γουναρόπουλου (2017), σε επιμέλεια της Διονυσίας Γιακουμή
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Ευγενία Γαλανοπούλου
Η Ευγενία Γαλανοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Το 2012 αποφοίτησε από το Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 2020 από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) με Άριστα. Σπούδασε ζωγραφική με καθηγητές τον Άγγελο Αντωνόπουλο και τον Μανώλη Μεραμπελιώτη, ενώ παρακολούθησε εργαστήρια χαρακτικής και ψηφιδωτού. Το 2018 συμμετείχε στο εργαστήριο γλυπτικής του Dominik Lang στην Ακαδημία Τεχνών και Σχεδιασμού της Πράγας.
Το 2026 πραγματοποίησε την ατομική έκθεση «ΑΠΟΡΙΕΣ» στο Καφέ του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών, σε επιμέλεια του Γιάννη Αδαμάκη. Το 2023–2024 παρουσίασε, σε συνεργασία με τον Ανδρέα Νικολαΐδη, τη διπλή έκθεση «REM, Reflections – Emotions – Memories» στον χώρο Imagine Visual Arts στην Αθήνα, σε επιμέλεια της Ελένης Γατσά.
Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Μεταξύ των πρόσφατων συμμετοχών της συγκαταλέγονται εκθέσεις στην Cube Gallery στην Πάτρα, σε επιμέλεια της Λιάνας Ζωζά, και η έκθεση «KINOFEST 26 – Between the Frames» στην Achaia Clauss, επίσης σε επιμέλεια της Λιάνας Ζωζά.
Το 2022 συμμετείχε στην έκθεση «Η Ύδρα πηγή έμπνευσης για νέους καλλιτέχνες» στο Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας (ΙΑΜΥ), καθώς και στην υπαίθρια έκθεση «Εν δὲ λιμὴν εὔορμος», στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Πειραιάς Artport II», στην Πέτρινη Αποθήκη του Λιμανιού του Πειραιά.
Το 2021 συμμετείχε στην έκθεση «Το σχήμα του Νερού», σε επιμέλεια των Άγγελου Αντωνόπουλου, Νίκου Ποδιά και Ασημίνας Κανιάρη, στο Μουσείο Ηρακλειδών, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού. Το 2018 συμμετείχε στην έκθεση «ERASMUSEUM», σε επιμέλεια του Milan Mikuláštík, στην Galerie NTK – National Library of Technology στην Πράγα.
Το 2021 απέσπασε το πρώτο βραβείο στο Eco Festival 21, σε επιμέλεια του Άγγελου Αντωνόπουλου, στην Πλατεία Νερού, ενώ την ίδια χρονιά ήταν υποψήφια καλλιτέχνις για το Koschatzky Art Award ’21, στο Palais Schönborn-Batthyány στη Βιέννη.
cube gallery ▪ Μιαούλη 39, 26222 Πάτρα ▪ τηλ. 2611110069 ▪ email: lianazoza@cubegallery.gr
