Ο Μάριος Φραγκούλης με καταγωγή από την από την Κάσο της Δωδεκανήσου (από τη μεριά του πατέρα του) και από την Κέρκυρα (από τη μεριά της μητέρας του), ανιψιός της ηθοποιού Ρένας Βλαχοπούλου, γεννήθηκε στην Ζιμπάμπουε της Αφρικής, αλλά μεγάλωσε και πήγε σχολείο στην Αθήνα, ό ίδιος θυμάται με νοσταλγία τα ανέμελα παιδικά του χρόνια στην Ζιμπάμπουε και τα παιχνίδια με τον μεγαλύτερό του αδελφό. Σπούδασε βιολί επί 12 χρόνια – 4 με τον Βατικιώτη στο Ελληνικό Ωδείο και 8 με τον Δεσποτίδη στο Ωδείο Αθηνών.Σε ηλικία 11 ετών πραγματοποίησε την πρώτη του μικρή δισκογραφική του εργασία, τραγουδώντας το ρόλο του Issachar στο μιούζικαλ του Άντριου Λόυντ Γουέμπερ «Joseph and his amazing technicolour raincoat». Τότε πραγματοποίησε και την πρώτη του γνωριμία με το «Άξιον εστί» του Θεοδωράκη, Ο Μίκης Θεοδωράκης υπήρξε ένας πολύ μεγάλος δάσκαλος όπως ο ίδιος δηλώνει , καθώς του δίδαξε το «Άξιον Εστί» λέξη προς λέξη και νότα προς νότα. Επίσης έλαβε μέρος σε μια μεγάλη εορταστική συναυλία με παρουσιαστή τον Πίτερ Ουστίνοφ και συντελεστές καλλιτέχνες όπως η Μονσεράτ Καμπαγιέ, ο Αλφρέντο Κράους, η Julia Migenes-Johnson, ο Justino Diaz κ.ά. Το 1994 κέρδισε τον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Luciano Pavarotti στη Φιλαδέλφεια των Η.Π.Α. Είναι ο πρώτος Έλληνας που διακρίθηκε στο διαγωνισμό αυτό, ο οποίος αναδεικνύει 34 νικητές σε διάφορες φωνητικές κατηγορίες από 4.000 συμμετέχοντες απ’ όλο τον κόσμο.
Λίγο πριν μας χτυπήσει την πόρτα το νέος έτος παρέθεσε από καρδιάς συνέντευξη στην δημοσιογράφο Ευτυχία Λαμπροπούλου αναφερόμενος σε άγνωστες πτυχές της ζωής του και της καθημερινότητάς του.
Πως ήταν τα παιδικά σας χρόνια στην Ζιμπάμπουε τι έχετε να θυμάστε από αυτά;
Θυμάμαι πως παίζαμε πάρα πολύ με τον αδερφό μου και βάζαμε στοίχημα πως όποιος πιει το πρωινό του γάλα γρηγορότερα, θα έπαιρνε και το καλύτερο ποδήλατο για βόλτα! Φυσικά, πάντα κέρδιζα εγώ, αλλά πιστεύω ότι το έκανε επίτηδες ο αδερφός γιατί επειδή ήμουν μικρότερος ήθελε να μου κάνει τη χάρη! Θυμάμαι επίσης τα πολύχρωμα ποπ κορν που όταν είχα έρθει στην Ελλάδα και το έλεγα στα υπόλοιπα παιδιά με κοροίδευαν καθώς δεν υπήρχαν ακόμα στην Ελλάδα. Μετά από χρόνια επαληθεύτηκα! Στον κήπο μας είχαμε μπανανιές και σκαρφάλωνα συνέχεια νομίζοντας πως ήμουν ένας Μόγλης που παίζει με τις μαϊμούδες. Ήταν πραγματικά ξέγνοιαστα χρόνια γεμάτα ήλιο και με μία αύρα πάντα ελληνική.
Πως εισπράξατε την συνεργασία σας με τον Μίκη Θεοδωράκη, τι θυμάστε από την πρώτη επαφή που είχατε μαζί του ;
Ο Μίκης υπήρξε ένας πολύ μεγάλος δάσκαλος, μού δίδαξε το «Άξιον Εστί» λέξη προς λέξη και νότα προς νότα. Ήταν πολύ μεγάλο σχολείο για μένα και η πρώτη μου επαφή με έναν τόσο σπουδαίο μαέστρο που έχει γράψει τέτοιο θρυλικό έργο. Ένας απλός άνθρωπος γεμάτος ιστορίες από τον Τσε Γκεβάρα μέχρι τους Beatles και την Edith Piaf που είχαν συνεργαστεί μαζί του. Ο Μίκης μου είπε «αν δεν σε δεχτεί και δεν σε αγαπήσει η χώρα σου, πάντα θα είσαι ένας ξένος». Πιστεύω πως το κατάφερα μετά από πολλά χρόνια δουλειάς και αφοσίωσης πάνω στη μουσική.
Έχετε διακριθεί σε διεθνή επίπεδο στο χώρο της μουσικής, της όπερας και του θεάτρου, έχετε συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα και έχετε κατακτήσει το διεθνές βραβείο Maria Callas. Με λίγα λόγια έχετε κάνει μία τεράστια καριέρα που πολλοί θα λαχταρούσαν. Ποια στιγμή της καριέρας αναπολείτε όταν κλείνετε τα μάτια σας ;
Φυσικά παίζοντας τους «Αθλίους» του Βίκτορος Ουγκό στο West End του Λονδίνου καθώς ήταν ένα πολύ σημαντικό πρώτο βήμα για έναν Έλληνα, μπροστά στους γονείς μου που θυσίασαν τόσα πολλά για να βρεθώ εγώ σε αυτή την ξεχωριστή θέση. Δεν θα ξεχάσω επίσης τους «Όρνιθες» στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, φορώντας τα κοστούμια του Γιάννη Τσαρούχη και τραγουδώντας τη θεία μουσική του Μάνου Χατζιδάκι. Εκεί αισθάνθηκα ότι οι ρίζες μου είναι μόνο ελληνικές. Ήμουν περήφανος όταν έπαιξα τον Τόνι στο «West Side Story» το 2000 στην περίφημη Σκάλα του Μιλάνο, ξέροντας ότι σε αυτά τα καμαρίνια όλοι οι μεγάλοι τενόροι του κόσμου.
Την περασμένη χρονιά, η φαντασμαγορική σύμπραξη σας με τον Γιώργο Περρή αγκαλιάστηκε από το κοινό με τεράστια αγάπη, αφήνοντας τις πιο όμορφες γιορτινές αναμνήσεις σε μικρούς και μεγάλους φέτος με αφορμή τα 100 χρόνια ταινιών της Disney, παρουσιάζετε τραγούδια από συναρπαστικά παραμύθια, ταινίες και μιούζικαλ που αγαπήσαμε όλες οι γενιές παιδιών. Κλείνετε τις παραστάσεις στην Πάτρα στις 26 Δεκεμβρίου στο Συνεδριακό & Πολιτιστικό Κέντρο Πανεπιστημίου Πατρών. Μιλήστε μας για το εγχείρημά σας αυτό και πως ο κόσμος το υποδέχεται.
Πραγματικά η αντίδραση του κόσμου πέρσι όπως και φέτος μας δίνει τη δύναμη να παρουσιάζουμε αυτές τις παραστάσεις με τον Γιώργο ως ένας ετήσιος θεσμός που προσκαλεί τα παιδιά και τις οικογένειες σε μία φαντασμαγορική παράσταση. Το ιδιαίτερο που έχει αυτή η συνύπαρξη, είναι ότι και οι δυο μας μιλάμε αρκετές γλώσσες και έτσι έχουμε την ευκαιρία να συνδυάσουμε τις γνώσεις μας και την αισθητική μας στη μουσική που είναι απόλυτα κοινή. Γέλιο, χορός, τραγούδι και ερμηνείες ευχόμαστε να αγγίξει τις καρδιές όλου του κόσμου. Ας μην ξεχνάμε πως κατά βάθος είμαστε όλοι παιδιά. Πρέπει να τονίσουμε ότι φέτος έχουμε ένα ολοκαίνουργιο πρόγραμμα σε σχέση με πέρσι με 10 εξαιρετικούς μουσικούς και 2 υπέροχες τραγουδίστριες που πλαισιώνουν και δυναμώνουν το παραμυθένιο μας πρόγραμμα. Υπάρχουν βεβαίως και εκπλήξεις που θα τις ανακαλύψετε στην παράσταση! Η Πάτρα μας αγαπά και πιστεύω θα είναι παρούσα αυτές τις δύο μαγικές παραστάσεις.
Τέλος, τι είναι εκείνο που αγαπάτε περισσότερο να κάνετε όταν δεν τραγουδάτε ή όταν δεν εμφανίζεστε κάπου;
Μου αρέσουν πολύ τα ταξίδια, να ανακαλύπτω νέους δρόμους στη μουσική, να ακούω πολλούς νέους καλλιτέχνες, να μην παύω ποτέ να έχω όνειρα στη μουσική και στο θέατρο και φυσικά να περνάω πολύ καλά με τους αγαπημένους μου φίλους. Το τάβλι είναι μέρος της καθημερινότητας μου και το Netflix έχει γίνει ο πιο στενός μου φίλος!! Ειδικά τις μέρες των Χριστουγέννων αισθάνομαι ότι πρέπει να βρίσκουμε την ομορφιά στην ζωή, την ενότητα της καρδιάς και του πνεύματος μας και να έχουμε αγάπη και Ει.
Διαβάστε στο πατρινό περιοδικό “πατρινόραμα-plus” που κυκλοφορεί
