Σ.Γεωργίου: «Ψυχική Υγεία,η νέα υπόκωφη μάστιγα»..
Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας λοιπόν η 10η Οκτωβρίου και αλήθεια πόσο επίκαιρο ζήτημα. Πόσο πιο επίκαιρο σε μια εποχή που πίσω από τις “μάσκες” της καθημερινότητας υπάρχει πολύς πόνος και κατάθλιψη; Η Ψυχική Υγεία είναι η νέα μάστιγα της εποχής και που θα φέρει αν και ήδη φέρνει ασύλληπτα προβλήματα υγείας. Γιατί πλέον όλο και περισσότερο η ιατρική παραδέχεται ότι η κακή ψυχική υγεία φέρνει σοβαρές επιπτώσεις και στην πραγματική υγεία. Και μάλιστα με ανεξέλεγκτες συνέπειες. Όλα αυτά σε μια εποχή που καθημερινά ακούμε για τα συμπτώματα προβλήματος ψυχικής υγείας όλο και περισσότερων διάσημων ανθρώπων. Αυτών δηλαδή που θεωρητικά δεν έχουν κανένα πρόβλημα! Πολλοί πλούσιοι,σταρ,ηθοποιοί,αθλητές,τραγουδιστές,μοντέλα,επιχειρηματίες,άτομα της σόου μπιζ,εμφανίζονται δημόσια να μιλήσουν για το προβλημά τους. Μέχρι πρότεινος το έκαναν σπάνια και απλά απορούσαμε γιατί πανε στα νοσοκομεία ή σε συνεδρίες. Πλέον μιλάνε και αυτό είναι ελπίδα. Γιατί είχαμε φτάσει σε μια κατάσταση να φοβόμαστε να μιλήσουμε για το προβλημά μας ή να ζητησουμε βοήθεια. Άλλωστε πολλές φορές αυτός που έχει ένα πρόβλημα ψυχικής υγείας, δε το γνωρίζει ή δεν το παραδέχεται και προσπαθεί πάντα να δικαιολογήσει τον εαυτό του μεταφέροντας το πρόβλημά του σε μια άλλη άσχετη συνήθως πρωτογενή αιτία ή στην αφορμή. Επίσης πολλοί και ειδικά λαμπερά ή διάσημα πρόσωπα,θεωρούσαν υποτιμητικό το να ζητήσουν ψυχολογική βοήθεια
Η κατάθλιψη για μένα είναι η νέα μεγάλη μάστιγα και από μικρές ηλικίες μάλιστα. Καθώς διαλύεται ο θεσμός της οικογένειας και ο πραγματικός της ρόλος. Και οι περισσότεροι γάμοι σήμερα που παραμένουν,δεν είναι βιώσιμοι αλλά μιλάμε για καταστάσεις συμφερόντων πολλών ειδών. Στην ουσία όμως δεν προάγουν τα ιδεώδη του θεσμού του γάμου. Σε ένα κόσμο που τρέχει τόσο γρήγορα και όλοι πρέπει να είμαστε πανέμορφοι,αψεγάδιαστοι και τέλειοι και κάνουμε τα πάντα για αυτά για να έχουμε και δουλειές και διαπροσωπικές σχέσεις,έχουμε καταλάβει μήπως πόσο κακό κάνουμε στην ψυχική μας υγεία; Και μετά στην πραγματική μας υγεία με τα περίφημα ψυχοσωματικά αλλά και αυτοάνοσα και λοιπά;
Μάλιστα στην Ευρώπη, το 8,75% του συνολικού ποσοστού αναπηρίας είναι αναπηρία λόγω ψυχικής νόσου, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στις ΗΠΑ ανέρχεται στο 12,5%.
(Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/61). Φυσικά όπως θα διαβάστε στο άρθρο έχουμε τις ψυχικές ασθένειες από μικρές ηλικίες που προέρχονται από καταπιέσεις και μπούλινγκ στα σχολεία,στην οικογένεια,στο συγγενικό περιβάλλον. Ψυχική ασθένεια με ανυπολόγιστες συνέπειες δεν είναι και το άγχος και το στρες; Σε μια εποχή και κοινωνία που είναι τόσο τοξική και απαιτεί γερό στομάχι;. Σε μια εποχή που ο άνθρωπος ειδικά στην Ελλάδα που είναι μια χώρα προβληματική γενικότερα,πιέζεται καθημερινά για να τα φέρει πέρα ή καταπατά τον εαυτό του και τις αξίες του για να επιβιώσει. Κάτι που θα βρει μπροστά μετά του και είναι ένα τεράστιο ζήτημα που θα έπρεπε να απασχολεί και την ψυχολογία. Το ότι κάνουμε ενάντια στην πραγματική μας θέληση ή και την Θεία Θέληση προκειμένου να πετύχουμε τους στόχους μας σε ένα κόσμο ύλης,θα το βρούμε μπροστά μας μετά. Γιατί όταν καταπιέζεις τον πραγματικό σου εαυτό και την συνειδησή σου για να ταΐσεις την προσωπικότητά σου,αυτός θα επαναστατήσει και θα σου δημιουργήσει ένα αρχικά ενδόμυχο ψυχολογικό πρόβλημα με απρόβλεπτη και ανεξέλεγκτη συνέχεια
Η πίεση στην εργασία, η μελαγχολία που αισθάνονται κυρίως οι σοβαροί και σκεπτόμενοι και μη επιφανειακοί άνθρωποι βλέποντας ένα προβληματικό περίγυρο,είναι άλλες εκφράσεις προβλημάτων ψυχικής υγείας. Όπως και οι κρίσεις πανικού που παρατηρούμε πλέον και σε μικρές ηλικίες. Ο θυμός και η οργή επίσης δεικνύουν προβλήματα ψυχικής υγείας. Αν κοιτάξτε γύρω σας βλέπετε αλήθεια κάποιον χωρίς να έχει κανένα πρόβλημα ψυχικής υγείας ακόμα και σε μικρό ή πρώιμο επίπεδο; Αν κοιτάξτε τον εαυτό σας; Όπως και να έχει μιλάμε,δεν είναι ντροπή. Και απευθυνόμαστε και σε ειδικούς . Στους ανθρώπους που εμπιστευόμαστε και έχουν γνώση ναι. Γιατί πολλές φορές η πραγματική και ουσιαστική επικοινωνία μπορεί να μας σώσει. Αν το πρόβλημα σοβαρεύει πάμε στον ειδικό. Στον ψυχολόγο. Δεν είναι κακό. Δεν είναι ντροπή. Γιατί όταν το πρόβλημα μεγαλώσει μπορεί να γίνει χειρότερο και να μην θέλουμε την ίδια μας την ζωή. Μάλιστα ο κόβιντ έφερε ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα ψυχικής υγείας με τον εγκλεισμό. Αν και εδώ υπάρχει ένα αιώνιο αναπάντητο ερώτημα φιλοσοφικό βασικά. Είναι καλή η μοναξιά; Όχι. Αλλα αν είναι να συναναστρέφεσαι τοξικά άτομα που σε υπονομεύουν και εκμεταλλεύονται είναι μάλλον καλύτερη η μοναξιά! Και σε τι κοινωνία ζούμε….; Τέλος προσοχή σε όσους υπόσχονται έτσι απλοϊκά λύσεις στα προβληματά σας. Ακόμα και σε ειδικούς που όμως αν δεν έχουν ενσυναίσθηση,αν δεν μπουν μέσα σας να κατανοήσουν την γενεσιουργός αιτία,πως θα προτείνουν την πραγματική και σωστή λύση;
