Παρουσίαση βιβλίων «Τραγικό Μανχάτταν» και «Δώρα Δωρίδος»
Παρουσιάζονται στο Πολύεδρο την Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου, στις 7 το απόγευμα, τα βιβλία «Τραγικό Μανχάτταν» και «Δώρα Δωρίδος» του Χρήστου Τσιάμη, που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μελάνι.
Θα μιλήσουν ο συγγραφέας Βασίλης Λαδάς, ο ποιητής Κώστας Σπαρτινός και ο συγγραφέας Χρήστος Τσιάμης.
Τραγικό Μανχάτταν
Αυτά τα κείμενα είναι οι ζωντανές καταγραφές μιας αβέβαιης πορείας, χωρίς πυξίδα, στις αρχές της πανδημίας, την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2020. Είναι οι γρήγορες αποτυπώσεις μιας σφύζουσας μεγαλούπολης, της Νέας Υόρκης, και του περίγυρού της, όταν ξαφνικά αλλάζει όψη και εμφανίζεται μπροστά μας με ένα τραγικό προσωπείο που μας είναι άγνωρο. Ο φόβος και η απελπισία γίνονται μείγμα με το χιούμορ και με τον στοχασμό, όταν το τέλος του παιχνιδιού (endgame) δεν είναι ακόμα ορατό.
Δώρα Δωρίδος
Ξεκίνησαν από το σπίτι του, στου χωριού την πλατεία.
Αυτός στην άμαξα ψηλά, οι άλλοι με τα πόδια συνοδεία.
Πέρασαν σπίτια και σπιτάκια,
βγήκαν στα περιβόλια και στα χωράφια.
Ο ουρανός φαινόταν να είχε κέφια.
Του θερισμού οι μηχανές ακούγονταν σαν ντέφια.
Μικρό παιδί, εγώ, τον φανταζόμουνα εκεί ψηλά
ξάπλα, με κλειστά τα μάτια, να χαμογελά.
Ισως ακόμα και με τα πουλιά μαζί να σιγοτραγουδά
ένα «έχετε γεια βρυσούλες, λόγγοι, βουνά…»
Λες να ανασηκώθηκε, να είπε «έτσι μια ματιά να ρίξω»,
με τον χαλασμό απ ̓ το κελαηδητό των πουλιών,
με σεκόντο το σούσουρο των χωριανών από πίσω;
Μικρός που ήμουν κουράστηκα, να ξαποστάσω κάθισα.
Η πομπή συνέχισε, και χάθηκε σε μια στροφή για πάντα.
Στην άλλη άκρη της μνήμης το παιδί βλέπει τον άντρα.
Μακριά, σε μιαν άλλη ζωή, σχεδόν στην άκρη της γης,
σε μια πόλη μυθική, όπου γεννήθηκε ενός αιώνα η μουσική,
εκεί όπου ο Ωκεανός με τον μεγάλο ποταμό Μισισιπή σμίγει.
Τον βλέπει, λοιπόν, στου δενδρόφυτου δρόμου την πλευρά
ορθό να παρακολουθεί, μπροστά του, έναν μεγάλο σαματά:
μια πολυάριθμη μπάντα με πνευστά, στον ήλιο αστραφτερά,
να τινάζουν τον αέρα ψηλά, εκρήξεις δεξιά και αριστερά,
κι απόκοντα παμ παμ τα πιάτα τα μεταλλικά και η γκρανκάσα,
οι Μαύροι αυτής της ακολουθίας με βήματα τσακιστά,
ρυθμικά σε μια φανταχτερή πολυχρωμία από υφάσματα και από φτερά,
στα πρόσωπά τους γυαλιστερές σταγόνες ιδρώτας, όχι δάκρυα,
και στη μαύρη μέσα την άμαξα, στη σφραγισμένη την κάσα,
ο νεκρός φαίνεται πως είχε μάλλον ξεσηκωθεί από καιρό,
πως ήταν η ανάσα που κράταγε ζωντανό τον ζωηρό τον ρυθμό!
Ο Χρήστος Τσιάμης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα. Σπούδασε στη Νέα Υόρκη. Έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές κι έχει μεταφράσει το βιβλίο Αυτά είναι τα ποτάμια μου του Λώρενς Φερλινγκέτι. Το βιβλίο του Μαγικό Μανχάτταν (Μελάνι 2013) είχε συμπεριληφθεί στη βραχεία λίστα Ποίησης των βραβείων του περιοδικού Ο Αναγνώστης το 2014.
