ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ….ΔΥΟ ΤΑΙΝΙΕΣ, ΔΥΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ: ΤΟ ΓΕΛΑΣΤΟ ΠΑΙΔΙ & Ζ
Κάτω από τον γενικό τίτλο “Εδώ Πολυτεχνείο….Δύο ταινίες δύο λουλούδια: Παιδί & Ζ”, ο γυμνός οφθαλμός θα μοιρασθεί μαζύ σας στην Μεγάλη Οθόνη του Θεάτρου Λιθογραφείον, τις ταινίες το “Γελαστό Παιδί” και “Ζ”, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να τιμήσει την ηρωική εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβριο του 1973.
Δύο ταινίες, δύο λουλούδια στην μνήμη εκείνων των παιδιών, που διάλεξαν να μείνουν ανυπότακτα και μας άνοιξαν ένα μονοπάτι, που δυστυχώς, δεν το περπατήσαμε…
Βλέπετε, “θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία”.
Δύο ταινίες, δύο λουλούδια στην μνήμη εκείνων των παιδιών, που διάλεξαν να μείνουν ανυπότακτα και μας άνοιξαν ένα μονοπάτι, που δυστυχώς, δεν το περπατήσαμε…
Βλέπετε, “θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία”.
ΠΟΥ? – Θέατρο Λιθογραφείον / Μαιζώνος 172Β / Πάτρα
ΠΟΤΕ? – Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2024
ΩΡΕΣ: πρώτη προβολή: 8.15 μ.μ – ΤΟ ΓΕΛΑΣΤΟ ΠΑΙΔΙ
δεύτερη προβολή: 10.15 μ.μ – Ζ
ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ: Γυμνός Οφθαλμός – Θέατρο Λιθογραφείον
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ: Imagine Media Productions – Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
ΠΟΤΕ? – Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2024
ΩΡΕΣ: πρώτη προβολή: 8.15 μ.μ – ΤΟ ΓΕΛΑΣΤΟ ΠΑΙΔΙ
δεύτερη προβολή: 10.15 μ.μ – Ζ
ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ: Γυμνός Οφθαλμός – Θέατρο Λιθογραφείον
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ: Imagine Media Productions – Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ
ΤΟ ΓΕΛΑΣΤΟ ΠΑΙΔΙ του Άλαν Γκίλσεναν
(An Buachaill Gealgháireaching Boy / Alan Gilsenan, Ιρλανδία, 2022, ντοκυμανταίρ, έγχρωμο, 91 λεπτά)
– Η ιστορία της μαγικής μεταμόρφωσης ενός τραγουδιού –
– Η ιστορία της μαγικής μεταμόρφωσης ενός τραγουδιού –
ΥΠΟΘΕΣΗ
Το Ιρλανδικό τραγούδι με τίτλο “The Laughing Boy” γράφτηκε από τον έφηβο επαναστάτη Μπρένταν Μπίαν ως φόρος τιμής σ’ έναν άλλο θρυλικό επαναστάτη, τον Μάικλ Κόλινς, του οποίου η μνήμη τιμήθηκε το 2022 με την εκατοστή επέτειο από τον θάνατό του. Όμως το τραγούδι γνώρισε μια σπουδαία δεύτερη ζωή ως “Το γελαστό παιδί”, τον αριστερό ύμνο της αντίστασης στην Χούντα.
Μεταφρασμένοι από τον ποιητή Βασίλη Ρώτα, οι στίχοι του Μπίαν μελοποιήθηκαν από τον Μίκη Θεοδωράκη, τον κορυφαίο Έλληνα συνθέτη.
Η ταινία συνοδεύει τον ποιητή Θίο Ντόργκαν στην προσωπική του Οδύσσεια, καθώς προσπαθεί να ανακαλύψει την αλήθεια, που κρύβεται πίσω από το τραγούδι.
Πρόκειται για μια αφήγηση, που συνυφαίνει τις τραγικές και αιματηρές ωδίνες τόσο της σύγχρονης Ιρλανδίας όσο και της σύγχρονης Ελλάδας.
Όμως τις ιστορίες και των δύο συνδέει κάτι πολύ βαθύτερο και υπερβατικό: η δύναμη ενός τραγουδιού.
Με πρωτότυπη μουσική της Ελένης Καραΐνδρου και με την συμμετοχή προσωπικοτήτων όπως η Μαρία Φαραντούρη, ο Παντελής Βούλγαρης, ο Ροβήρος Μανθούλης και ο Παντελής Μπουκάλας, η ταινία ξετυλίγει το νήμα των αναπάντεχων μεταφορφώσεων ενός τραγουδιού, αλλά και το νήμα της πολυτάραχης Ιστορίας δύο λαών…
Το Ιρλανδικό τραγούδι με τίτλο “The Laughing Boy” γράφτηκε από τον έφηβο επαναστάτη Μπρένταν Μπίαν ως φόρος τιμής σ’ έναν άλλο θρυλικό επαναστάτη, τον Μάικλ Κόλινς, του οποίου η μνήμη τιμήθηκε το 2022 με την εκατοστή επέτειο από τον θάνατό του. Όμως το τραγούδι γνώρισε μια σπουδαία δεύτερη ζωή ως “Το γελαστό παιδί”, τον αριστερό ύμνο της αντίστασης στην Χούντα.
Μεταφρασμένοι από τον ποιητή Βασίλη Ρώτα, οι στίχοι του Μπίαν μελοποιήθηκαν από τον Μίκη Θεοδωράκη, τον κορυφαίο Έλληνα συνθέτη.
Η ταινία συνοδεύει τον ποιητή Θίο Ντόργκαν στην προσωπική του Οδύσσεια, καθώς προσπαθεί να ανακαλύψει την αλήθεια, που κρύβεται πίσω από το τραγούδι.
Πρόκειται για μια αφήγηση, που συνυφαίνει τις τραγικές και αιματηρές ωδίνες τόσο της σύγχρονης Ιρλανδίας όσο και της σύγχρονης Ελλάδας.
Όμως τις ιστορίες και των δύο συνδέει κάτι πολύ βαθύτερο και υπερβατικό: η δύναμη ενός τραγουδιού.
Με πρωτότυπη μουσική της Ελένης Καραΐνδρου και με την συμμετοχή προσωπικοτήτων όπως η Μαρία Φαραντούρη, ο Παντελής Βούλγαρης, ο Ροβήρος Μανθούλης και ο Παντελής Μπουκάλας, η ταινία ξετυλίγει το νήμα των αναπάντεχων μεταφορφώσεων ενός τραγουδιού, αλλά και το νήμα της πολυτάραχης Ιστορίας δύο λαών…
– με την υποστήριξη της Imagine Media Productions –
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Άλαν Γκίλσεναν
Σενάριο: Theo Dorgan
Διεύθυνση φωτογραφίας: Colm Hogan
Μοντάζ: Bjorn Mac Giolla
Ήχος: John (Bob) Brennan, Kieran Horgan
Μουσική: Ελένη Καραΐνδρου
Παραγωγή: Imagine Media
Παραγωγοί: Kathryn Baird, Sheila Friel
Αφήγηση: Theo Dorgan
Χρώμα: Έγχρωμο
Χώρα Παραγωγής: Ιρλανδία
Έτος Παραγωγής: 2022
Διάρκεια: 91′
Σκηνοθεσία: Άλαν Γκίλσεναν
Σενάριο: Theo Dorgan
Διεύθυνση φωτογραφίας: Colm Hogan
Μοντάζ: Bjorn Mac Giolla
Ήχος: John (Bob) Brennan, Kieran Horgan
Μουσική: Ελένη Καραΐνδρου
Παραγωγή: Imagine Media
Παραγωγοί: Kathryn Baird, Sheila Friel
Αφήγηση: Theo Dorgan
Χρώμα: Έγχρωμο
Χώρα Παραγωγής: Ιρλανδία
Έτος Παραγωγής: 2022
Διάρκεια: 91′
ΒΡΑΒΕΙΑ
Βραβείο Κοινού 25ου Φεστιβάλ Ντοκυμανταίρ Θεσσαλονίκης – 2023
Βραβείο Pull Focus για το Καλύτερο Νέο Ιρλανδικό Ντοκιμανταίρ – Docs Ireland 2022
Βραβείο Κοινού 25ου Φεστιβάλ Ντοκυμανταίρ Θεσσαλονίκης – 2023
Βραβείο Pull Focus για το Καλύτερο Νέο Ιρλανδικό Ντοκιμανταίρ – Docs Ireland 2022
Z του ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΑ (Z un filme de Costa-Gavras)
ΥΠΟΘΕΣΗ
“Κάθε ομοιότητα με αληθινά γεγονότα, με πρόσωπα ζωντανά ή νεκρά, είναι σκόπιμη!”
Η ειλικρινής οργή που διατρέχει το κλασικό πολιτικό θρίλερ του Γαβρά γίνεται εμφανής σε κάθε του καρέ, από τα credits μέχρι τα βλέμματα, από τις διαδηλώσεις στις ανακρίσεις, και σε κάθε πιθανό ενδιάμεσο σημείο.
Βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Βασίλη Βασιλικού, που αφορά στην δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη από παρακρατικούς στην ταραγμένη δεκαετία του ‘60 για την Ελλάδα, το Ζ (που διαβάζεται “ζει”, από το “ζει!, ζει!, ζει!»
κι όχι “ζήτα”) έχει ως σημείο εκκίνησης την επίθεση σε μια εμβληματική πολιτική φιγούρα της αντιπολίτευσης (Υβ Μοντάν) και την άμεση απόπειρα συγκάλυψης, ακολουθώντας την μετέπειτα έρευνα από έναν ανακριτή (Ζαν-Λουί Τρεντινιάν) αποφασισμένο να φέρει τα αληθινά γεγονότα στο φως.
Όμως ποιο μπορεί να είναι το τίμημα της αλήθειας σε ένα τόσο διεφθαρμένο και πολιτικά ασταθές περιβάλλον?
Πάνω σε ένα σενάριο, που έγραψε μαζί με τον μετέπειτα υπουργό Πολιτισμού της Ισπανίας Χόρχε Σεμπρούν, ο Κώστας Γαβράς πλέκει ένα θρίλερ, που ανεβάζει τους παλμούς – όχι μέσα από υπερβολές και φτηνές ανατροπές, αλλά εντοπίζοντας τον πολιτικό τρόμο με σχολιαστικότητα, μέσα από ανακρίσεις και μέσα από
βλέμματα, που ποτέ δεν αποκρύπτουν την αλήθεια.
Μέσα από ένα αδιάκοπο μοντάζ και τις ορμητικές συνθέσεις του Μίκη Θεοδωράκη, ο Γαβράς ακολουθεί πρόσωπα, διαδικασίες και αλήθειες κρυμμένες στη σκιά ολοκληρώνοντας ένα
τολμηρό, ζωτικής σημασίας πορτραίτο του κοινωνικού αδιεξόδου της περιόδου. που καθήλωσε τελικά το παγκόσμιο κοινό.
Έγινε μόλις η δεύτερη μη αγγλόφωνη ταινία στην ιστορία που προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
“Κάθε ομοιότητα με αληθινά γεγονότα, με πρόσωπα ζωντανά ή νεκρά, είναι σκόπιμη!”
Η ειλικρινής οργή που διατρέχει το κλασικό πολιτικό θρίλερ του Γαβρά γίνεται εμφανής σε κάθε του καρέ, από τα credits μέχρι τα βλέμματα, από τις διαδηλώσεις στις ανακρίσεις, και σε κάθε πιθανό ενδιάμεσο σημείο.
Βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Βασίλη Βασιλικού, που αφορά στην δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη από παρακρατικούς στην ταραγμένη δεκαετία του ‘60 για την Ελλάδα, το Ζ (που διαβάζεται “ζει”, από το “ζει!, ζει!, ζει!»
κι όχι “ζήτα”) έχει ως σημείο εκκίνησης την επίθεση σε μια εμβληματική πολιτική φιγούρα της αντιπολίτευσης (Υβ Μοντάν) και την άμεση απόπειρα συγκάλυψης, ακολουθώντας την μετέπειτα έρευνα από έναν ανακριτή (Ζαν-Λουί Τρεντινιάν) αποφασισμένο να φέρει τα αληθινά γεγονότα στο φως.
Όμως ποιο μπορεί να είναι το τίμημα της αλήθειας σε ένα τόσο διεφθαρμένο και πολιτικά ασταθές περιβάλλον?
Πάνω σε ένα σενάριο, που έγραψε μαζί με τον μετέπειτα υπουργό Πολιτισμού της Ισπανίας Χόρχε Σεμπρούν, ο Κώστας Γαβράς πλέκει ένα θρίλερ, που ανεβάζει τους παλμούς – όχι μέσα από υπερβολές και φτηνές ανατροπές, αλλά εντοπίζοντας τον πολιτικό τρόμο με σχολιαστικότητα, μέσα από ανακρίσεις και μέσα από
βλέμματα, που ποτέ δεν αποκρύπτουν την αλήθεια.
Μέσα από ένα αδιάκοπο μοντάζ και τις ορμητικές συνθέσεις του Μίκη Θεοδωράκη, ο Γαβράς ακολουθεί πρόσωπα, διαδικασίες και αλήθειες κρυμμένες στη σκιά ολοκληρώνοντας ένα
τολμηρό, ζωτικής σημασίας πορτραίτο του κοινωνικού αδιεξόδου της περιόδου. που καθήλωσε τελικά το παγκόσμιο κοινό.
Έγινε μόλις η δεύτερη μη αγγλόφωνη ταινία στην ιστορία που προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς
Σενάριο: Jorge Semprun, Κώστας Γαβράς (βασισμένο στη νουβέλα του Βασίλη Βασιλικού)
Διεύθυνση φωτογραφίας: Raoul Coutard
Μοντάζ: Françoise Bonnot
Ήχος: Michèle Boëhm
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ηθοποιοί: Yves Montand, Jean-Louis Trintignant, Ειρήνη Παππά, Jacques Perrin, François Périer, Charles Denner, Pierre Dux, Georges Géret, Renato Salvatori, Bernard Fresson, Clotilde Joano
Παραγωγοί: Jacques Perrin, Ahmed Rachedi
Κοστούμια: Piet Bolscher
Σκηνικά: Jacques D’Ovidio
Χρώμα: Έγχρωμο
Χώρα Παραγωγής: Γαλλία, Αλγερία
Έτος Παραγωγής: 1969
Διάρκεια: 127′
Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς
Σενάριο: Jorge Semprun, Κώστας Γαβράς (βασισμένο στη νουβέλα του Βασίλη Βασιλικού)
Διεύθυνση φωτογραφίας: Raoul Coutard
Μοντάζ: Françoise Bonnot
Ήχος: Michèle Boëhm
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ηθοποιοί: Yves Montand, Jean-Louis Trintignant, Ειρήνη Παππά, Jacques Perrin, François Périer, Charles Denner, Pierre Dux, Georges Géret, Renato Salvatori, Bernard Fresson, Clotilde Joano
Παραγωγοί: Jacques Perrin, Ahmed Rachedi
Κοστούμια: Piet Bolscher
Σκηνικά: Jacques D’Ovidio
Χρώμα: Έγχρωμο
Χώρα Παραγωγής: Γαλλία, Αλγερία
Έτος Παραγωγής: 1969
Διάρκεια: 127′
ΒΡΑΒΕΙΑ / ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ / ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΣΕ ΦΕΣΤΙΒΑΛ
– ΒΡΑΒΕΙΑ ΟΣΚΑΡ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ, ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΜΟΝΤΑΖ. ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΓΙΑ ΑΛΛΑ 3 ΟΣΚΑΡ (ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ, ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ, ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟΥ ΣΕΝΑΡΙΟΥ)
– ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΝΔΡΙΚΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ (ΖΑΝ-ΛΟΥΙ ΤΡΕΝΤΙΝΙΑΝ), ΦΕΣΤΙΒΑΛ
ΚΑΝΝΩΝ 1969
– ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΟΥ ΦΙΛΜ
– BAFTA ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ (ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ).
ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΓΙΑ 4 ΑΚΟΜΗ BAFTA ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ
ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ
– ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΝΔΡΙΚΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ (ΖΑΝ-ΛΟΥΙ ΤΡΕΝΤΙΝΙΑΝ), ΦΕΣΤΙΒΑΛ
ΚΑΝΝΩΝ 1969
– ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΟΥ ΦΙΛΜ
– BAFTA ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ (ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ).
ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΓΙΑ 4 ΑΚΟΜΗ BAFTA ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ
ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ
– η προβολή γίνεται με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος (IFG) –
