“George” : Ευθύμης Φιλίππου & Παναγιώτης Μελίδης (Larry Gus)

Ένα έργο σε διπλή πρεμιέρα: ως ζωντανή μουσική με αφήγηση για μια μόνο βραδιά και ως συλλεκτικό βινύλιο για πάντα. 

Ένας συλλεκτικός δίσκος από την αμερικανική εταιρεία FourFour Records, σε παραγωγή του Onassis Culture, γίνεται η αφορμή για μια μοναδική πρεμιέρα στις 27 Ιανουαρίου στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Η ιδέα, η μουσική, το ύφος, η ιστορία και οι λέξεις έχουν την υπογραφή του συγγραφέα και σεναριογράφου Ευθύμη Φιλίππου και του συνθέτη Παναγιώτη Μελίδη (ή αλλιώς Larry Gus). «Κυρίες, κύριοι και αγαπητά μου παιδιά, έχουν περάσει δυο ολόκληρα χρονιά από την πρώτη φορά που άκουσα αυτήν εδώ την ιστορία. Όλα ξεκίνησαν ξαφνικά». Έτσι ξεκινά ο George. 

Πυρήνας της ιστορίας είναι οι τελευταίες ημέρες της ζωής ενός άντρα περίπου 65 ετών. Αυτές θα μας αφηγηθεί η Αγγελική Παπούλια, συνοδεία του συνθέτη Παναγιώτη Μελίδη (Larry Gus) στο εκκλησιαστικό όργανο, του Μανούσου Κλαπάκη στα κρουστά και της 18μελούς ανδρικής χορωδίας της Κέρκυρας στη Στέγη.

Έχει προηγηθεί, όμως, ένας άλλος αφηγητής των παθών του George. Γιατί το έργο των Ευθύμη Φιλίππου και Παναγιώτη Μελίδη ηχογραφήθηκε εν μέσω της πανδημίας στην Κέρκυρα και στο Λονδίνο, με τον βραβευμένο με BAFTA και Emmy Βρετανό ηθοποιό Ben Whishaw («Το Άρωμα», «The Lobster”) ως αφηγητή και κυκλοφορεί, σε μορφή συλλεκτικού δίσκου βινυλίου, σε σχεδιασμό του Βασίλη Μαρματάκη, από την ανεξάρτητη εταιρεία FourFour Records σε παραγωγή Onassis Culture. Ο δίσκος θα διατίθεται από τις 27 Ιανουαρίου 2023 στο πωλητήριο της Στέγης, ενώ παράλληλα θα κυκλοφορήσει σε όλες τις μουσικές ψηφιακές πλατφόρμες (Spotify, Apple Music, Bandcamp, Tidal, Qobuz, Deezer, Amazon Music, YouTube, Pandora, Napster, Boomplay).

Ο George αρρωσταίνει ξαφνικά, αναπολεί τη ζωή του ξαφνικά και χάνεται επίσης ξαφνικά. Με επίκεντρο μια νόσο, από το έργο παρελαύνουν πατέρες και μητέρες, σύντροφοι και παιδιά, καθώς και εξήντα άνδρες που επιβαίνουν σε ένα καράβι προς ένα νησί. Το έργο αναπτύσσεται σαν ένα σουρεαλιστικό ξόρκι για το αναπόφευκτο του θανάτου. Διακόπτεται από μουσικά ιντερλούδια. Και τραγουδιέται από μια πολυμελή ανδρική χορωδία. Κάπου στα όρια spoken word ποίησης και αφήγησης μετά μουσικής.

«Μονόλογο επιστημονικής φαντασίας με μουσικά ιντερλούδια» χαρακτηρίζει ο συγγραφέας Ευθύμης Φιλίππου το George και διευκρινίζει: «Είναι ένα έργο για τη φύση, την αιτία και την αισθητική μιας κτηνώδους, θανατηφόρου νόσου». Ο συνθέτης Παναγιώτης Μελίδης, που έχει εμπνευστεί τη μουσική του Georgeαπό τα κοντσέρτα για όργανο του Handel, τις σονάτες του Scarlatti, τα έργα της Violetta Parra, του Moondog, του Sohail Rana και του Νίκου Ξυδάκη, το αποκαλεί «ιστορία κατασκόπων», συμπληρώνοντας: «Μόνο που εδώ ο δολοφόνος είναι εντός σου. Είναι μια άσκηση στην αυτοεπίθεση, με οδηγίες επιβίωσης για το τι κάνεις όταν σου επιτίθεται μαζικά ο εαυτός σου σε διάφορες πιθανές παραλλαγές του, σαν ένας Γιώργης πολλαπλασιασμένος επί 60!»