Μία δημοσιογράφος του Guardian αποφάσισε να «δοκιμάσει αυτόν τον κόσμο» για να δει τι ειναι αυτό που τραβάει τα παιδιά στο βιντεοπαιχνίδι και να διαπιστώσει αν το παιχνίδι είναι πραγματικά ασφαλές για τα παιδιά. Η εμπειρία της ως ένα avatar οχτάχρονου κοριτσιού αποκαλύπτει την τραγική πραγματικότητα αφού βίωσε μέσα στο παιχνίδι σεξουαλική παρενόχληση, εκφοβισμό, προσβολές και γενικότερα ήρθε αντιμέτωπη με ακατάλληλο και επικίνδυνο περιεχόμενο.
Η πλατφόρμα αυτή προβάλλεται ως «χώρος δημιουργικότητας και μάθησης», όπου παιδιά μπορούν να ζήσουν διαφορετικές εικονικές εμπειρίες από παιχνίδια περιπέτειας μέχρι κοινωνικές προσομοιώσεις. Γι’ αυτό γονείς και κηδεμόνες αφήνουν τα παιδιά τους να πλανούνται ελεύθερα στο παιχνίδι, έχοντας το κεφάλι τους ήσυχο και νομίζοντας ότι είναι ασφαλές γι’ αυτά. Είναι όμως πραγματικά έτσι;
Η δημοσιογράφος λοιπόν ξεκίνησε την έρευνα της δημιουργώντας έναν λογαριασμό και δηλώνοντας ημερομηνία γέννησης που αντιστοιχεί σε παιδί οκτώ ετών. Μέσα σε λίγα λεπτά, το avatar της, ένα σώμα με αναλογίες ενήλικης γυναίκας, εμφανίστηκε στην οθόνη της σε ένα «δωμάτιο» γεμάτο άγνωστους χρήστες.
Παρά την «χαρούμενη» αισθητική, το περιβάλλον έμοιαζε ήδη παράξενο αφού avatars με ενήλικα σώματα, σεξουαλικοποιημένες κινήσεις και συνομιλίες που διέφεραν πολύ από την παιδικότητα.
Κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας που έκανε την έρευνά της, η ίδια περιηγήθηκε σε δεκάδες εικονικά δωμάτια του παιχνιδιού, νυχτερινά κλαμπ, καζίνο, παιχνίδια τρόμου και χώρους κοινωνικής αλληλεπίδρασης με όλους τους γονικούς ελέγχους ενεργούς.
Το αποτέλεσμα που αντίκρισε η δημοσιογράφος ήταν σοκαριστικό: εκφοβισμός, απειλές, προσβλητικές εκφράσεις και σεξουαλικά υπονοούμενα ήταν κυριολεκτικά παντού. Πώς γίνεται λοιπόν ένας τέτοιο χώρος να είναι κατάλληλος για τα ανήλικα παιδιά;
Το πιο δημοφιλές παιχνίδι για κορίτσια στο Ρόμπλοξ είναι το Dress to Impress (DTI). Αυτό επιτρέπει στα μικρά κορίτσι να «ντύνονται» σαν ενήλικες, να συνομιλεί και να βαθμολογείται από άλλους χρήστες ενώ μία πρόσφατη αναβάθμιση του παιχνιδιού τους επιτρέπει να ρίχνουν εικονικές ντομάτες ή «σκουπίδια» πάνω σε άλλους παίκτες, έναντι χρημάτων. Η λειτουργία χαρακτηρίστηκε από ειδικούς ως «πληρωμένη ταπείνωση», που επιβραβεύει τον εκφοβισμό.
Ακόμα ερευνητής υποστηρίζει ότι το παιχνίδι προωθεί τον τζόγο καθώς όπως λέει «η πλατφόρμα ενθαρρύνει τα παιδιά να πληρώνουν για να κερδίσουν – για πρόσβαση, για ρούχα, για αναβαθμίσεις. Αυτό είναι ακριβώς το μοντέλο του τζόγου, απλώς μεταμφιεσμένο σε παιχνίδι».
Η δημοσιογράφος μετά την εκτενή έρευνά της περιέγραψε δεκάδες περιστατικά όπου το avatar της δέχθηκε διαδικτυακές επιθέσεις και σεξουαλικά υπονοούμενα, συχνά από μεγαλύτερους χρήστες. Σε ένα παιχνίδι, άλλοι χαρακτήρες προχώρησαν σε επιθετικές κινήσεις εναντίον της. Σε άλλο, ομάδα παικτών την εξευτέλισε δημόσια με προσβλητικά σχόλια.
Το συμπέρασμα της είναι ότι το Ρόμπλοξ δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι, αλλά ένα τεράστιο κοινωνικό δίκτυο χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, όπου τα παιδιά εκτίθενται σε κινδύνους που δεν μπορούν να αντιληφθούν.
«Μέσα σε μία εβδομάδα ως παιδί στο Ρόμπλοξ», γράφει η ίδια, «είδα πώς ένα παιχνίδι που προβάλλεται ως “ασφαλές” για παιδιά, μπορεί να γίνει το πιο επικίνδυνο μέρος του διαδικτύου». Εξαιτίας αυτής της τοποθέτησης, αυτή η έρευνα πρέπει να γίνει ένα «μάθημα» για τους γονείς οι οποίοι πρέπει να δίνουν περισσότερη προσοχή στο πώς, πόσο και αν πρέπει το παιδί τους να χρησιμοποιεί ένα τέτοιου είδους παιχνίδι.
