Βουδαπέστη και Βαρσοβία διαφωνούν με το χρηματικό «πέναλτι» για χώρες που δεν δέχονται μετανάστες στο έδαφός τους – Ιταλία και Αυστρία οι επικεφαλής του αντίπαλου στρατοπέδου
Οι δύο χώρες αυτές – Ουγγαρία και Πολωνία – επέμειναν στις αντιρρήσεις τους για την κατ’ αρχήν συμφωνία που επετεύχθη πριν από μερικές ημέρες μεταξύ των αρμόδιων υπουργών της ΕΕ και η οποία προβλέπει μετά από επτά χρόνια πλήρους ακινησίας στο ζήτημα των προσφύγων/μεταναστών:
-1ον Έλεγχο των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ από τα κράτη – μέλη πρώτης γραμμής (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Μάλτα)
– 2ον Έναν μηχανισμό υποχρεωτικής αλληλεγγύης. Δηλαδή, όποιο κράτος μέλος, δεύτερης γραμμής, δεν δεχτεί στο έδαφός του μετανάστες/πρόσφυγες από άλλο κράτος – μέλος (πχ η Ουγγαρία δεν δέχεται αιτούντες άσυλο από την Ελλάδα) τότε θα καταβάλει 20.000 ευρώ ανά
Λόγω των αντιδράσεων από Βουδαπέστη και τη Βαρσοβία μπλοκαρίστηκε το κείμενο συμπερασμάτων καθώς απαιτούν η υποδοχή αιτούντων άσυλο που φτάνουν στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ να γίνεται σε εθελοντική βάση, σύμφωνα με έγγραφα που περιήλθαν σε γνώση του Γερμανικού Πρακτορείου. Όπως έγραψε στο Twitter σύμβουλος του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν αργά το βράδυ χθες Πέμπτη, «το πολωνοουγγρικό δίδυμο μάχεται και αντιστέκεται μαζί».
Στον αντίποδα Ιταλία και Αυστρία έχουν συγκροτήσει κοινό μέτωπο, ώστε πρώτον, οι διατυπώσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να κάνουν λόγο για αυστηρή φύλαξη των εξωτερικών ευρωπαϊκών συνόρων και δεύτερον, να υπάρξει άμεση βοήθεια στα κράτη- μέλη πρώτης γραμμής.
12 δισ. ευρώ για το μεταναστευτικό στο «τραπέζι»
Την πρώτη ημέρα της συνεδρίασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, οι «27» και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσπάθησαν να καταλήξουν στο ακριβές ποσό που θα πρέπει να καταβληθεί για να αποτραπεί η παράνομη είσοδος μεταναστών στην ΕΕ και παράλληλα να διευκολυνθεί η νόμιμη είσοδος των προσφύγων και η μετεγκατάσταση αυτών, εντός των κρατών -μελών της ΕΕ.
Τα κεφάλαια είναι πολλά. Πάνω από 10 δισ. ευρώ για τρίτες χώρες, όμορες δηλαδή της ΕΕ, όπως η Τουρκία, η Λιβύη και η Τυνησία, ώστε να αποτρέψουν τις μετακινήσεις ανθρώπων που δεν διαθέτουν νόμιμα έγγραφα και συνεπώς να τους κρατούν στα εδάφη τους, και άλλα 2 δισ. για την ενίσχυση των κρατών – μελών της ΕΕ που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του μεταναστευτικού, όπως η Ιταλία, η Ελλάδα, η Ισπανία και η Μάλτα.
Τα κράτη – μέλη έχουν διαμοιραστεί σε αυτά που ζητούν αυστηρά μηνύματα κατά των όμορων κρατών που διευκολύνουν τις μεταναστευτικές ροές και σε αυτά που ζητούν μεγαλύτερη συνεργασία. Για παράδειγμα η Γερμανία επιθυμεί όχι απλώς να δοθούν περισσότερα χρήματα σε γειτονικά κράτη, όπως η Τουρκία, που φιλοξενούν τεράστιο αριθμό μεταναστών, αλλά παράλληλα να δοθεί ως δέλεαρ στην Άγκυρα η επικαιροποίηση της τελωνειακής ένωσης ΕΕ – Τουρκίας. Το ζήτημα της Τουρκίας έχει ενδιαφέρον καθώς τα κράτη – μέλη της ΕΕ επιθυμούν μεν μια καλύτερη συνεργασία με τον πρόεδρο Ερντογάν, θέτουν δε ως βάση για περαιτέρω διαπραγματεύσεις την ανάγκη εξομάλυνσης των σχέσεων της Άγκυρας με την Αθήνα και την Λευκωσία.
