Σπαράγματα μνήμης, μια συνομιλία με την Κωνσταντίνα Γεωργίου για το &#8

Η ποιήτρια Κωνσταντίνα Γεωργίου συνομιλεί με τη δημοσιογράφο Βίκυ Μαϊρακτάρη στο περιοδικό “Πατρινόραμα Hellenic”, με αφορμή την πρώτη της ποιητική συλλογή Σπαράγματα Μνήμης. Γεννημένη στην Αθήνα τον Μάιο του 1973 και με πορεία που διασταυρώνεται με την αγιογραφία, το θέατρο και τη φιλοσοφία, φέρνει στην ποίησή της μια εσωτερική ένταση που δεν επιδιώκει να κατευνάσει αλλά να αποκαλύψει. Στα κείμενά της η μνήμη αναδύεται ως ζωντανή δύναμη, η απώλεια μεταμορφώνεται και ο έρωτας δοκιμάζει τα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Με λόγο πυκνό και ουσιαστικό, η δημιουργός καλεί τον αναγνώστη σε μια διαδρομή όπου το προσωπικό γίνεται κοινό βίωμα και η σιωπή αποκτά φωνή.

Η Κωνσταντίνα Γεωργίου γεννήθηκε τον Μάιο του 1973 στην Αθήνα. Ασχολήθηκε με την αγιογραφία, το θέατρο και την φιλοσοφία. Τα «Σπαράγματα Μνήμης» είναι η πρώτη ποιητική συλλογή της.
Κωνσταντίνα Γεωργίου – Σπαράγματα Μνήμης

Πώς γεννήθηκαν τα «Σπαράγματα Μνήμης»;

Τα «Σπαράγματα Μνήμης» γεννήθηκαν από μια προσωπική ανάγκη να δοθεί φωνή στη μνήμη. Σε μια μνήμη που φέρει την απώλεια, τον πόλεμο και τον έρωτα. Είναι βιώματα γραμμένα σε θραύσματα, ώστε το προσωπικό να μετατρέπεται σε κοινό τόπο εμπειρίας.
Ποια είναι η σχέση του βιβλίου με τον αναγνώστη;
Το βιβλίο δεν επιδιώκει ταύτιση ούτε προσφέρει παρηγοριά. Καλεί τον αναγνώστη να σταθεί απέναντι στα κείμενα και να αναγνωρίσει μέσα τους τη δική του προσωπική μάχη.

Πώς διαχειρίζεστε τη θεματική της απώλειας μέσα στο βιβλίο;

Η απώλεια δεν παρουσιάζεται ως τέλος, αλλά ως μεταμόρφωση. Με ενδιέφερε να αποδοθεί όχι μόνο το τραύμα, αλλά και η αθόρυβη αλλαγή που αφήνει πίσω της. Στα ποιήματα λειτουργεί ως δύναμη που μετασχηματίζει τον άνθρωπο, ακόμη κι όταν εκείνος δεν το επιλέγει.

Ποιος είναι ο ρόλος του έρωτα στη συλλογή;

Ο έρωτας λειτουργεί ως πεδίο δοκιμασίας. Δεν εξιδανικεύεται ούτε απαλύνεται. Είναι ένταση που αποκαλύπτει το εύθραυστο και το ανθεκτικό ταυτόχρονα, μια δύναμη που μετασχηματίζει και εκθέτει.

Ποια είναι η σχέση ανάμεσα στη μνήμη και την ταυτότητα μέσα στη συλλογή;

Η μνήμη κινείται σαν υπόγειο ρεύμα. Δεν φαίνεται πάντα, όμως διαμορφώνει το έδαφος πάνω στο οποίο στεκόμαστε. Από τις ρωγμές της αναδύεται η ταυτότητα, όχι ως βεβαιότητα, αλλά ως ίχνος που επαναχαράσσεται διαρκώς. Κάθε τι που δεν σβήστηκε έγινε φλόγα μνήμης.
Ποια είναι η σημασία της μνήμης στη σύγχρονη εποχή;

Σε μια εποχή ταχύτητας και λήθης, η μνήμη γίνεται πράξη αντίστασης. Η ανάκληση δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά την ευθύνη απέναντι σε αυτό. Η μνήμη μάς καθορίζει, ακόμη κι όταν προσπαθούμε να την παρακάμψουμε.
Πώς θα περιγράφατε με μία φράση τα «Σπαράγματα Μνήμης»;
Ένα σώμα λέξεων που αναπνέει ανάμεσα στη ρωγμή και το φως.
Τι θα θέλατε να μείνει όταν ο αναγνώστης κλείσει το βιβλίο;

Κλείνοντας τα «Σπαράγματα Μνήμης», θα ήθελα ο αναγνώστης να αφεθεί στα δικά του μονοπάτια με ευθύνη και σεβασμό. Όχι προς εμένα, αλλά προς τη δική του μνήμη.
Ποια είναι η Κωνσταντίνα Γεωργίου;
Η Κωνσταντίνα Γεωργίου προχωρά στο πεδίο της μάχης, ανασύροντας λέξεις θαμμένες στη στάχτη, λόγια σχεδόν ξεχασμένα που επιμένουν να επιστρέφουν. Ακροβατεί στο όριο της μνήμης και της απώλειας, ανάμεσα στη φλόγα και στη σιωπή, επιχειρώντας να διασώσει ό,τι κινδυνεύει να χαθεί στη λήθη και να του δώσει φωνή.