Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του ΥΠ.ΠΟ.Α. «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός», το Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών υποδέχεται στον αύλειο χώρο του μία μοναδική και εξαιρετικού ενδιαφέροντος μουσική παράσταση που ετοίμασε η Νένα Βενετσάνου, σε συνεργασία με την κλασική πιανίστα Τίνα Μαλικούτη, η οποία και ερμηνεύει έργα για πιάνο του Μεγάλου Συνθέτη Μανώλη Καλομοίρη.
Θεμελιωτής της Ελληνικής Μουσικής ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ, που γεννήθηκε στη Σμύρνη και σπούδασε στην Πόλη και «εις τας Ευρώπας», εκτός από τα μουσικά έργα του άφησε και μια σεμνή αυτοβιογραφία, με φόντο τη Μικρά Ασία. Εκεί βασίστηκε η Νένα Βενετσάνου και διάλεξε αποσπάσματα για να αφηγηθεί την περιπέτεια της ζωής του, τη βαθιά του φιλία με τον ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ, καθώς και αποσπάσματα από τον πολυσήμαντο «Δωδεκάλογο του Γύφτου» που ερμηνεύει ο ηθοποιός Βασίλης Βλάχος.
“Για τα Ελληνόπουλα”, “Πατινάδα”, “Ανατολική Ζωγραφιά”, “Νυχτιάτικο”, “Πέντε Πρελούδια για πιάνο”, “Μπαλάντα αρ.2.” είναι τα έργα του Καλομοίρη που ερμηνεύει η Τίνα Μαλικούτη στο πιάνο. Με αυτή την ζεύξη της μουσικής και του λόγου, αποκαλύπτεται από πού πηγάζει η θεϊκή μουσική και η τεράστια εκπαιδευτική προσφορά του Μανώλη Καλομοίρη, από τον θάνατο του οποίου συμπληρώνονται φέτος εξήντα χρόνια.
Η αυτοβιογραφική αφήγηση του Μανώλη Καλομοίρη εμπλουτίζεται και με προβολή οπτικού υλικού, το οποίο έχουν επιμεληθεί η Τίνα Μαλικούτη και η Μυρτώ Οικονομίδου.
Με αφορμή την επέτειο μνήμης των εκατό χρόνων από την Μικρασιατική Καταστροφή, θυμόμαστε και τιμούμε δύο δημιουργούς που άνοιξαν «την Καρδιά και το Νου» της Νέο-Ελληνικής Ψυχής, πετώντας με τα φτερά τα μεγάλα της Τέχνης σε δυσθεώρητα καλλιτεχνικά ύψη και σε πολυτάραχους καιρούς έγιναν οι Αθάνατοι και Ωραίοι του γένους τους.
Μανώλης Καλομοίρης – Κωστής Παλαμάς
Οι δύο δημιουργοί συνδέονται εκτός από φιλία και με τις κοινές θεωρήσεις και τους προβληματισμούς τους για τις προοπτικές της νεοελληνικής τέχνης. Έχοντας ανδρωθεί στην εποχή των μεγάλων συμβολισμών, των αισθητικών αναζητήσεων για την ελληνικότητα και της ανάγκης για την εδραίωση μιας ισχυρής εθνικής συνείδησης, ασπάζονται την αντίληψη για την καλλιτεχνική συνέχεια του παρελθόντος με το παρόν και συστρατεύονται καλλιτεχνικά προς την κατεύθυνση του συγκερασμού των τότε νεωτερικών δυτικών προτύπων με τον Ελληνικό Πολιτισμό. Η σταθερή αξία τους είναι ο Δημοτικισμός, ο οποίος διαδραμάτισε δομικό ρόλο για την αρραγή σχέση τους -μια σχέση «Της Καρδιάς και του Νου».
