«Απ’ όλα τα λαλούμενα κάλλιο λαλεί η καμπάνα»!
Της Σμαράγδας Μιχαλιτσιάνου
Κωδωνοκρουσίες τέλος! ακούστηκε από τον άμβωνα. Μπράβο στην Αστυνομία για την άμεση παρέμβαση! Τώρα που λύσαμε το μέγα ζήτημα της ηχορύπανσης από την καμπάνα που ανησυχεί τον κόσμο και τρομάζει τα ζωάκια, μπορούμε να κοιμηθούμε ήσυχοι. Προφανώς, οι υπόλοιπες πηγές θορύβου στην πόλη (μηχανάκια, μπουζούκια, οικοδομικές και άλλες εργασίες, διερχόμενα αυτοκίνητα, που βάζουν μουσικές στη διαπασών, εκδηλώσεις των δήμων που αναγγέλλονται από μεγαφώνων κ.α.) είναι βάλσαμο για τα ευαίσθητα αυτάκια των κατοικίδιων.
Πέρασε καιρός, αλλά ακόμη δεν μπορούν να φύγουν από την σκέψη μου, όλα τα παραπάνω που άκουσα σε ένα από τα τελευταία κηρύγματα του θεόπνευστου πατέρα κ. Χαραλάμπους στον ιερό ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Αργυρούπολη, ενώ δεν θα ξεχάσω την αγωνία την οποία είδα ζωγραφισμένη στο βλέμμα του , για το που βαδίζουμε…
«Απ’ όλα τα λαλούμενα κάλλιο λαλεί η καμπάνα»! διάβασα σε ιστοσελίδα των κρατουμένων . Με τον ίδιο στίχο τιτλοφόρησε το άρθρο του ο Μακαριστός Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ.κ. Ιγνάτιος, που υπογραμμίζει :
«Ενοχλεί η καμπάνα, γιατί ενοχλεί η φωνή της εκκλησίας!»
Διαβάζοντας το κείμενό του, μαθαίνουμε ότι εδώ και χρόνια ετοιμάζεται νομοθετική δέσμη και προτείνονται μέτρα για τις κωδωνοκρουσίες. Φθάσαμε λοιπόν και σ’ αυτό.
« Ενοχλεί η φωνή της Εκκλησίας. Η καμπάνα η γλυκιά δημιουργεί τώρα ψυχολογικά προβλήματα στους ανθρώπους και νοιαζόμαστε τάχα για την ψυχολογική στήριξη των πολιτών.
Δεν τους έχει καταρρακώσει η ένδεια και η ανεργία, δεν παραμιλούν οι νέοι μας όταν ακούνε κάθε μέρα τα νέα μέτρα και τις ακρίβειες, αλλά ξεκουφαίνονται απ’ τις καμπάνες! Ο μουεζίνης στη Θράκη σε πόσα ντεσιμπέλ θα εκπέμπει τις προσευχές του απ’ τους υψηλούς μιναρέδες; Α, πιστεύω αυτός θα συνεχίζει ανενόχλητος, μ’ όση ένταση θέλει να φωνάζει τον Αλλάχ του, δέκα φορές την ημέρα.» σχολιάζει χαρακτηριστικά για να καταλήξει:
«Ο ήχος είναι ο λόγος του Θεού, που εισέρχεται μέσα μας και μας φωτίζει, μας θεραπεύει, μας λούζει, μας αγιάζει. Κι αν δεν ηχούν οι καμπάνες, θα ηχεί ο λόγος του Θεού, όσο αυτή η Πατρίδα θα ‘ναι Ορθόδοξη κι όσο οι πιστοί της θα ακούν τις καμπάνες’ και θα σηκώνονται να σταυροκοπηθούν…»
Η καμπάνα κατέχει μια κεντρική θέση στη λαογραφία και την παράδοση, ειδικά στις χριστιανικές κοινωνίες, λειτουργώντας ως κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό μουσικό όργανο ή μέσο σήμανσης.
Ο πρωταρχικός της ρόλος είναι η πρόσκληση των πιστών στις ιερές ακολουθίες .
Για αιώνες, οι καμπάνες των εκκλησιών ήταν ο κύριος τρόπος για να γνωρίζει η κοινότητα την ώρα, ρυθμίζοντας τον ρυθμό της καθημερινότητας .
Σε περιπτώσεις πολέμου, επιστράτευσης ή άλλων κινδύνων, χτυπούσαν διπλοκάμπανο για να συγκεντρώσουν την κοινότητα.
Σε πολλές περιοχές, η καμπάνα συνδέθηκε με δυνάμεις που υπερβαίνουν τον απλό ήχο, ενώ
υπήρχε η πεποίθηση ότι το χτύπημα της καμπάνας μπορούσε να απωθήσει το χαλάζι ή τις καταιγίδες, προστατεύοντας έτσι τις καλλιέργειες,
Η καμπάνα αποτελεί, με λίγα λόγια, ένα σύμβολο που ενώνει τη θρησκευτική πίστη, την κοινοτική ζωή και τις λαϊκές δοξασίες.
Ενώ ο κόσμος καταρρέει , εμείς ανησυχούμε για την καμπάνα που… ενοχλεί. Η παράδοση στο πυρ το εξώτερον, χάριν της “πολυπολιτισμικής” ηρεμίας των γειτόνων και της ψυχικής υγείας των κατοικίδιων. Τι παραλογισμός Θεέ μου…
Ο παραλογιστής φιλόσοφος Αλμπέρ Καμύ δήλωσε ,ότι τα άτομα θα πρέπει να αποδεχτούν την παράλογη ιδιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, ενώ, επίσης, να συνεχίσουν αγέρωχα να αναζητούν νόημα και να συνεχίσουν να εξερευνούν.
Η εποχή που αρνείται να προτάξει τις αρχές της δικαιοσύνης, της ισότητας, της ειρήνης, της συνεργασίας, οι οποίες προϋποθέτουν θυσία, αγάπη, διακατέχει την καρδιά μας από ένα αίσθημα υποδουλώσεως στις απαιτήσεις των καιρών και από ένα αίσθημα ματαιότητος και η ανθρωπότητα διαπιστώνει τα αδιέξοδά της…
Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, και σ’ αυτούς τους καιρούς, εξακολουθεί να εορτάζει τα Χριστούγεννα. Χτυπάει τις καμπάνες και αναφωνεί, μαζί με τον απόστολο Παύλο: «ότε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, εξαπέστειλεν ο Θεός τον υιόν αυτού, γενόμενον εκ γυναικός, γενόμενον υπό νόμου, ίνα τους υπό νόμον εξαγοράση, ίνα την υιοθεσίαν απολάβωμεν» (Γαλ. 4, 4-5).
Γι’ αυτό σημαίνουν οι καμπάνες και είναι όμορφο να σε καλούν! Έτσι μας υπενθυμίζει η Ορθόδοξη Εκκλησία στους χαλεπούς αυτούς καιρούς , ότι πιστεύοντας από την καρδιά μας στον Χριστό δεν είμαστε μόνοι μας!
Και μια που μιλάμε για τα ζωάκια, είναι η ώρα να περάσω στην αντεπίθεση, , που απευθύνεται κυρίως στα «ευαίσθητα» αφεντικά των κατοικίδιων.
Τα βγάζουν καθημερινά έξω για τον περίπατό τους , για κάνουν την ανάγκη τους, αλλά οι περισσότεροι δεν μαζεύουν τις ακαθαρσίες που αφήνουν με αποτέλεσμα να μην μπορούν οι πεζοί να περπατήσουν στα πεζοδρόμια, κι αν δεν προσέξουν κινδυνεύουν να βρεθούν στο ΚΑΤ ,χωρίς υπερβολές.
Τι να πω…
Και γυρνώντας στις καμπάνες προτείνω να κτίσουμε ηχομόνωση γύρω από την εκκλησία, μήπως και πετύχουμε την απόλυτη σιωπή που αρμόζει σε μια σύγχρονη κοινωνία, αποκομμένη από κάθε ρίζα.
Και κλείνω με τον χαιρετισμό, που απευθύνει σε όλους τούς ανθρώπους ο Κύριος «Εἰρήνη πᾶσι»!
