Πόσα μυστικά μπορεί να αντέξει μια φιλία; Πόσα ψέματα χωρούν πίσω από μια σχέση εμπιστοσύνης και πόσο έτοιμοι είμαστε να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια όταν αυτή απειλεί να ανατρέψει όσα θεωρούσαμε δεδομένα; Στο θεατρικό έργο «ΝΤΟΜΙΝΟ», ένα φαινομενικά αθώο παιχνίδι μετατρέπεται σε μια αλυσίδα αποκαλύψεων, φέρνοντας στην επιφάνεια μυστικά, ενοχές και εύθραυστες ισορροπίες. Με αφορμή την παράσταση, ο Απόστολος Παπανδρέου, που ενσαρκώνει τον Παύλο, συνομιλεί με τη δημοσιογράφο Ευτυχία Λαμπροπούλου για το περιοδικό Πατρινόραμα – Hellenic. Μιλά για τα διλήμματα του ήρωά του, τα όρια ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, τη δύναμη της φιλίας, αλλά και τη σημασία της συλλογικής δημιουργίας μέσα από τη θεατρική ομάδα του Πολιτιστικού Κέντρου Εργαζομένων και Συνταξιούχων ΟΤΕ Πάτρας. Γιατί, τελικά, δεν είναι όλες οι αλήθειες εύκολες και δεν είναι όλα τα μυστικά έτοιμα να αποκαλυφθούν.

Στο έργο «ΝΤΟΜΙΝΟ», ένα φαινομενικά αθώο παιχνίδι αποκαλύπτει μυστικά, ψέματα και αλήθειες που ίσως κάποιοι θα προτιμούσαν να μείνουν κρυφές. Πόσο εύκολο είναι τελικά να κοιτάξουμε κατάματα την αλήθεια, όταν αυτή αφορά τους ανθρώπους που αγαπάμε; Και εσείς, μέσα από τον ρόλο του Παύλου, ήρθατε αντιμέτωπος με κάποια προσωπικά σας ερωτήματα;
Αλήθεια. Πόσες φορές την ημέρα την ακούμε? Πόσοι κρυβόμαστε πίσω από αυτήν? Το πρόβλημα παρουσιάζεται όταν αρχίζουμε να την φοβόμαστε, και την φοβόμαστε περισσότερο όταν αυτή αφορά ανθρώπους που αγαπάμε. ‘Όσο θωρακισμένοι και να είμαστε απέναντι στις προκλήσεις, μπορεί να μας αγχώνει. Μπορούμε να την ακούσουμε, μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε. Ο ρόλος του Παύλου, του γλυκύτατου Παύλου, του ανθρώπου που πιστεύει στην ανιδιοτελή φιλία και εξαιτίας αυτού τον έφερε αντιμέτωπο με πολλά ερωτήματα προκειμένου να καλύψει το λάθος του. Όχι για τον φόβο απέναντι της, αλλά για το αν είναι καλύτερο ένα μικρό ψέμα από μια πικρή αλήθεια.

Λένε πως μια και μόνο αποκάλυψη μπορεί να ανατρέψει όσα θεωρούσαμε δεδομένα στις ανθρώπινες σχέσεις. Πιστεύετε ότι η αλήθεια, όσο σκληρή κι αν είναι, αποτελεί πάντα λύτρωση ή υπάρχουν στιγμές που ένα ψέμα μπορεί να προστατεύσει έναν άνθρωπο από έναν μεγαλύτερο πόνο;
Για να συνεχίσω από την προηγούμενη απάντηση, θεωρώ ότι το ψέμα έχει διαβαθμίσεις, σε αντίθεση με την αλήθεια που είναι καθαρή και κρυστάλλινη όσο σκληρή και αν είναι. Ένα μικρό ψέμα στο παιδί μας, στην σχέση μας στους φίλους μας μπορεί να προστατεύσει και εμάς και τους άλλους από κάτι χειρότερο. Η αλήθεια μπορεί να πονέσει, να γκρεμίσει εικόνες και να αλλάξει όσα πιστεύαμε για έναν άνθρωπο. Ταυτόχρονα, όμως, μας δίνει τη δυνατότητα να γνωρίζουμε πού πραγματικά στεκόμαστε και να επιλέγουμε συνειδητά τη συνέχεια.

Πίσω από κάθε θεατρικό ρόλο κρύβεται ένα κομμάτι του ηθοποιού που τον ενσαρκώνει. Ποια συναισθηματική διαδρομή χρειάστηκε να ακολουθήσετε για να προσεγγίσετε τον Παύλο; Υπήρξε κάποια στιγμή στις πρόβες που τα λόγια ή οι αντιδράσεις του ήρωα σας σάς άγγιξαν περισσότερο απ’ όσο περιμένατε;
Ο Παύλος, ο μεγάλος παρεξηγημένος, ένα λάθος που μπορεί να το πληρώσει ακριβά. Η προσέγγιση στο ρόλο ήταν ομαλή μέχρι το σημείο της αποκάλυψης η της συγκάλυψης ( περισσότερα θα δείτε στο έργο….). Μετά, μετά όμως είναι το δύσκολο, η αγωνία, η συντροφικότητα, η φιλία το πάθος. Τα σκληρά λόγια, η λέξη «αδερφή» που αγγίζει τον Παύλο και του δημιουργεί ενοχές που δεν του αναλογούν, μπροστά όμως στο δικό του λάθος το δέχεται αγόγγυστα.

Η θεατρική ομάδα του Πολιτιστικού Κέντρου Εργαζομένων και Συνταξιούχων ΟΤΕ Πάτρας αποδεικνύει ότι η δημιουργικότητα, η συνεργασία και η ανάγκη για έκφραση δεν έχουν ηλικία ούτε όρια. Τι σημαίνει για εσάς αυτή η συλλογική προσπάθεια; Πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν άνθρωποι που, παρά τις επαγγελματικές και προσωπικές τους υποχρεώσεις, βρίσκουν στη θεατρική σκηνή έναν χώρο ελευθερίας, επικοινωνίας και δημιουργίας;
Το ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΟΤΕ ΠΑΤΡΑΣ με παρουσία από το 1962 και με πάμπολλες ομάδες και δράσεις (Χορευτική, Θεατρική, κομπανία, χορωδία, μπάσκετ, ποδόσφαιρο, πινγκ-πονγκ κ.α.) πρωταγωνιστεί στο χώρο του πολιτισμού στην πόλη μας και προσπαθεί να φέρει παλιούς και νέους συναδέλφους κοντά. Βεβαίως μας πλαισιώνουν και συμπολίτες μας που συμμετέχουν σε όλες τις ομάδες, άλλωστε αυτό είναι και το ζητούμενο. Η θεατρική ομάδα από το 2008 που ξεκίνησε έχει παρουσιάσει στο κοινό της Πάτρας πλήθος έργων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, έχει πάρει μέρος σε όλα τα φεστιβάλ και δράσεις που την καλούν. Από το 2011 την Θεατρική ομάδα σκηνοθετεί ο Ηλίας Αναστασόπουλος ο οποίος με την εμπειρία του και τη διορατικότητα του προσπαθεί να βοηθήσει όλους εμάς να βρούμε έναν τρόπο έκφρασης, που είναι πολύ σημαντικό στο σήμερα, ανάμεσα στις επαγγελματικές και προσωπικές υποχρεώσεις μας.

Αν το «ΝΤΟΜΙΝΟ» ήταν ένα μήνυμα προς το κοινό, ποιο θα θέλατε να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από το θέατρο; Να προβληματιστεί για τις σχέσεις του, να αναρωτηθεί πόσα πραγματικά γνωρίζει για τους ανθρώπους δίπλα του ή, ίσως, να τολμήσει να κάνει μια συζήτηση που αναβάλλει εδώ και καιρό; Και τελικά, τι θα θέλατε να μείνει στην καρδιά του μετά την αυλαία;
Αν το έργο ήθελε να αφήσει ένα μήνυμα στο κοινό, θα ήθελα ο θεατής να φύγει αναρωτώμενος πόσο πραγματικά γνωρίζει τους ανθρώπους που έχει δίπλα του .Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πολύ εύθραυστες, θέλουμε όλοι να τις κρατήσουμε ζωντανές, καμιά φορά με καλά κρυμμένα μυστικά για να μην ζήσουμε μια καταστροφή. Το ΝΤΟΜΙΝΟ είναι ένα παιχνίδι (όπως αυτό που ξέρουμε), στην ζωή όμως όλα είναι διαφορετικά, στο συγκεκριμένο έργο το παιχνίδι μας είναι το κινητό (το μαύρο κουτί μας). Αν θέλουμε να τολμήσουμε μια συζήτηση, ας σπρώξουμε το πρώτο τουβλάκι του ΝΤΟΜΙΝΟ (κινητό). Αν δεν θέλουμε απλά δεν τοποθετούμε το τουβλάκι μας στο τραπέζι. Στην αγάπη και στην φιλία κάποια πράγματα μένουν κρυφά!

Με μια πορεία που ξεκινά το 2008 και φτάνει μέχρι σήμερα, η Θεατρική Ομάδα του Πολιτιστικού Κέντρου Εργαζομένων και Συνταξιούχων ΟΤΕ Πάτρας έχει αφήσει το δικό της ξεχωριστό αποτύπωμα στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης. Από τον «Καλό στρατιώτη Σβέικ», τον «Δον Καμίλο» και τη «Διαθήκη», μέχρι την «Αυλή των θαυμάτων», την «Αόρατη Όλγα», το «Έξυπνο πουλί» και τις νεότερες παραγωγές της, έχει παρουσιάσει ένα πλούσιο και πολυδιάστατο θεατρικό έργο, προσεγγίζοντας σημαντικούς Έλληνες και ξένους συγγραφείς. Από τον Νοέμβριο του 2011, σταθερός συνοδοιπόρος και σκηνοθετικός καθοδηγητής της ομάδας είναι ο Ηλίας Αναστασόπουλος, συμβάλλοντας καθοριστικά στη δημιουργική της διαδρομή.

Σήμερα, η ομάδα επιστρέφει με το «ΝΤΟΜΙΝΟ», σε διασκευή της Ζωής Ρηγοπούλου και της Μαριλένας Χατζηκωνσταντινίδου και σκηνοθεσία του Ηλία Αναστασόπουλου. Με αφορμή μια έκλειψη Σελήνης, μια παρέα φίλων αποφασίζει να παίξει ένα παιχνίδι χωρίς μυστικά: οι τηλεφωνικές κλήσεις απαντώνται σε ανοιχτή ακρόαση και τα μηνύματα διαβάζονται δυνατά. Πίσω, όμως, από κάθε αποκάλυψη κρύβεται μια νέα ανατροπή. Στη σκηνή, μαζί με τον Απόστολο Παπανδρέου, συναντάμε τη Βασιλική Αδαμοπούλου, τον Ανδρέα Τασσόπουλο, τη Χαρά Μαργαρίτη, τον Κίμωνα Τασσόπουλο, τη Ηλιάνα Βουλδή και τον Μίλτο Σπυρόπουλο, ενώ στις φωνές συμμετέχουν ο Δημήτρης Αλεβιζόπουλος, η Άννα Κοκκίνου και η Νίκη Καραβούλια. Τους φωτισμούς επιμελείται ο Μίλτος Σπυρόπουλος, ενώ η μουσική και τα σκηνικά αποτελούν δημιουργία της ίδιας της ομάδας. Την αφίσα υπογράφει η Χαρά Μαργαρίτη και την επικοινωνία, την επιμέλεια των προγραμμάτων, των ΜΜΕ και των ψηφιακών μέσων έχουν αναλάβει ο Ηλίας Αναστασόπουλος, ο Απόστολος Παπανδρέου και η Σπυριδούλα Γεωργίου.

Γιατί το θέατρο δεν είναι μόνο οι ρόλοι, τα φώτα και η αυλαία. Είναι οι άνθρωποι που συναντιούνται, δημιουργούν, συνεργάζονται και συνεχίζουν να ονειρεύονται. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που τολμούν να ανεβαίνουν στη σκηνή και να μοιράζονται ιστορίες, το παιχνίδι του πολιτισμού θα συνεχίζεται, με κάθε νέο «ΝΤΟΜΙΝΟ» να γράφει τη δική του ιστορία.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες απευθύνονται στο TAXI EXPRESS ΠΑΤΡΑΣ για την πολύτιμη υποστήριξή του στην δράση αυτή.










