Με ιδιαίτερα μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται η κατάθεση ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών, του Διευθυντή της ΜΕΘ Παίδων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών, Ανδρέα Ηλιάδη, που ήταν ο πρώτος άνθρωπος που χτύπησε το “καμπανάκι” για τη συμπεριφορά της κατηγορούμενης μητέρας, μετά την πρώτη ανακοπή της Τζωρτζίνας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο γιατρός που είχε προσπαθήσει να σώσει τη Τζωρτζίνα, καταθέτει στις 6 και 7 Απριλίου, ένα χρόνο μετά την κατάθεσή του στην 18η Ανακρίτρια Αθηνών.
Η κατάθεση του κ. Ηλιάδη αναμένεται αποκαλυπτική, ενώ το δικό του ξεχωριστό ενδιαφέρον θα έχει το στάδιο των ερωτήσεων που θα δεχθεί από τον συνήγορο υπεράσπισης της 34χρονης, Αλέξη Κούγια.
Ακολουθούν αποσπάσματα από την κατάθεση του Ανδρέα Ηλιάδη στην 18η Ανακρίτρια:
«Η αγωνία μας σε τέτοιες περιπτώσεις είναι μήπως ο ασθενής υποστεί εγκεφαλικό οίδημα, το οποίο θα μπορούσε να επιφέρει ακόμα και τον θάνατο. Οπότε και εμείς παγώσαμε τον εγκέφαλο της μικρής Τζωρτζίνας για να προστατευτεί ο εγκέφαλος της, όσο θα μπορούσε να προστατευτεί. Αφού σταθεροποιήσαμε τον ασθενή έκανα την πρώτη ενημέρωση στους γονείς. Τους είπα ότι ο αγώνας θα είναι δύσκολος και ότι υπήρχε πιθανότητα μέχρι και να επέλθει ο θάνατος σε τέτοιες περιπτώσεις. Η πρώτη μου επαφή με τους γονείς δε ότι ο πατέρας ήταν θλιμμένος μου προξένησε κάτι. Θυμάμαι όπως και η μητέρα. Η μικρούλα φαινόταν ότι μέρα με τη μέρα κέρδιζε τη μάχη”.
Ο γιατρός προσπαθώντας να σώσει τη Τζωρτζίνα, μαθαίνει και για τους θανάτους των άλλων δύο παιδιών. Επικοινωνεί με την ογκολόγο της Μαλένας που του λέει χαρακτηριστικά ότι «και αυτή θεώρησε τον θάνατο της Μαλένας αιφνίδιο και περίεργο και ότι δε δικαιολογείται η ηπατική ανεπάρκεια στο παιδί».
Ο γιατρός στην πρωινή ενημέρωση με τους γονείς παρατηρεί μία αλλαγή στην 34χρονη μητέρα.
«Ένιωσα από τη μητέρα ότι υπήρχε μια διαφοροποίηση στο συναίσθημά της. Σαν να παρακολουθούσε το τι συνέβαινε στη κόρη της σαν τρίτο πρόσωπο ως θεατής. Ακόμα και οι νοσηλεύτριες παρατήρησαν τη συμπεριφορά αυτή της μητέρας και μου το είπαν. Εγώ το συζήτησα αυτό μαζί της και μου είπε ότι έχει χάσει ήδη 2 παιδιά και ότι γνωρίζει ότι θα την έλεγα ‘’παγοκολόνα’’ και εγώ προσπάθησα να την κάνω να νιώσει ότι δεν είναι μόνη της».
Η συμπεριφορά της μητέρας οδηγεί τον κ. Ηλιάδη στη σκέψη ότι υπάρχει πιθανότητα να υπάρχει στη μητέρα το σύνδρομο Μινχάουζεν.
«Επισκέφτηκα 2 ψυχιάτρους τον διευθυντή και τον αναπληρωτή, κάθισα πολύ ώρα μαζί τους σε διαφορετικές συνεδρίες, τους εξωτερίκευσα τον προβληματισμό μου και ήθελα να γνωρίζω εάν υπήρχε αυτό το σύνδρομο στη περίπτωση αυτή ώστε να μπορέσουμε να βοηθήσουμε. Το ραντεβού κλείστηκε, αλλά υπήρχε μια δυστοκία από τη πλευρά της μητέρας γιατί περίμενε το σύζυγό της για να πάνε μαζί στον ψυχίατρο. Οι γονείς αμφισβήτησαν όλη αυτή τη διαδικασία με τον ψυχίατρο εξαιτίας των ερωτήσεων που έκανε ο ψυχίατρος στη μητέρα και μου είπαν ότι δεν επιθυμούν να συνεχίσουν τις επισκέψεις στον ψυχίατρο. Ο πατέρας μου είπε ‘’η γυναίκα μου δεν είναι τρελή’’ και ο ψυχίατρος που την εξέτασε μου είπε αργότερα ότι δεν διέγνωσε σε αυτή οξύ ψυχωσικό σύνδρομο», είπε ο γιατρός.
«Πήρα τηλέφωνο στο Χαμόγελο του Παιδιού. Έκανα 2 κλήσεις σε αυτό. Το 2ο τηλεφώνημα ήταν πιο ξεκάθαρο και εξέφρασα την αγωνία μου για την τυχόν ύπαρξη του ως άνω συνδρόμου και εκεί μου είπαν ότι το περιστατικό ήταν εκτός των αρμοδιοτήτων τους και μου πρότειναν να απευθυνθώ στην Εισαγγελία. Μετά από μόνος μου πήγα στην ιατροδικαστική υπηρεσία και συνάντησα την κα Τσιώλα, με την οποία συνεργάζομαι πολλά χρόνια και έχουμε άριστες σχέσεις. Της εξέθεσα το πρόβλημα και κατάλαβα ότι γνώριζε το θέμα γιατί η ίδια είχε κάνει νεκροψία- νεκροτομή στην Ίριδα. Της είπα όλο το κλινικό- ιατρικό ιστορικό της Τζωρτζίνας.
Ήρθε λοιπόν η ίδια στον χώρο μας, είδε τη μικρούλα και της εξέφρασα την αγωνία μου για το εάν υπάρχει σύνδεση των αιφνίδιων θανάτων με κάτι γονιδιακό. Την ρώτησα τι να κάνω και μου είπε ότι οφείλω ως γιατρός να ξεκινήσω τον γονιδιακό έλεγχο που δεν είχε γίνει ποτέ στη Τζωρτζίνα», κατέθεσε ο κ. Ηλιάδης.
