Τα παιδικά παραμύθια, συνήθως ξεκινούν με την φράση «μια φορά και έναν καιρό» και καταλήγουν πάντα σε ένα καλό τέλος με όλους τους καλούς πρωταγωνιστές χαρούμενους και δικαιωμένους από όλους τους «κακούς» που τους έβλαψαν ή τους αδίκησαν. Με αυτό το σκεπτικό, ότι οι διακρίσεις, η βία, αλλά και η ανισότητα θα ανήκουν σε έναν άλλο καιρό, οι διοργανωτές του Athens Pride 2023, διεκδικούν την ορατότητα αλλά και τα ίσα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΊ+ ατόμων.
Στο φετινό Athens Pride, το κεντρικό σύνθημα στέλνει το μήνυμα ότι πρέπει τα μέλη της κοινότητας να μπορούν να αφηγούνται ότι «μια φορά κι έναν καιρό, διεκδίκησα και πέτυχα». Η σχετική ανακοίνωση για το Φεστιβάλ Υπερηφάνειας αναφέρει πως το συγκεκριμένο παραμύθι διαβάζεται μέσα σε κλειστές ντουλάπες, γράφεται σε κρυμμένα ημερολόγια και εκμυστηρεύεται στο πουθενά.
Στο βίντεο της φετινής καμπάνιας αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι «μια φορά κι έναν καιρό… με φώναζαν με το όνομά μου. Μπορούσα να συστηθώ χωρίς συστολή, να δείξω την ταυτότητά μου όπου θέλω και με ανέφεραν με τις σωστές αντωνυμίες και έμφυλες λέξεις. Μια φορά κι έναν καιρό… μπορούσε ν’ αναγνωριστεί η σχέση μου. Η επιλογή ήταν μόνο δική μου και δεν αφορούσε την ταυτότητα φύλου μου, το φύλο μου ή την έκφρασή του. Γιατί μπορούσα να έχω παιδιά, γάμο και οικογένεια όπως την φανταζόμουν εγώ και όχι όπως την όρισαν άλλοι».
Οι εκδηλώσεις του Athens Pride, θα κορυφωθούν αύριο, Σάββατο (10/6) το απόγευμα στην πλατεία Κοτζιά. Και αυτό, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, επειδή στην πλατεία Συντάγματος είναι τα πολιτικά περίπτερα, ενόψει των εκλογών, και αυτό γίνεται για «χωροταξικούς λόγους». Και φέτος, θα είναι έντονη η παρουσία των πολιτικών κομμάτων που ανήκουν στον προοδευτικό χώρο. Όπως και πέρσι έτσι και φέτος στελέχη της Νέας Δημοκρατίας θα δώσουν το «παρών», όπως και από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και το ΠΑΣΟΚ. Ειδικότερα για τον ΣΥΡΙΖΑ, θεωρείται βέβαιο ότι όπως κάθε χρόνο, το Σάββατο θα συμμετάσχει στην πολύχρωμη παρέλαση και ο Αλέξης Τσίπρας.
Ιδιαίτερη αίσθηση, λόγω του θεσμικού της ρόλου, ήταν η δημόσια τοποθέτηση της
Κατερίνας Σακελλαροπούλου. Η
Πρόεδρος της Δημοκρατίας, υπήρξε η πρώτη σε αυτό το αξίωμα, που αναφέρθηκε δημόσια στις διακρίσεις που υφίστανται τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα. Φέτος, παραχώρησε συνέντευξη στο ΛΟΑΤΚΙ+ περιοδικό,
Antivirus. Μεταξύ άλλων, τονίζει ότι στις άμεσες προτεραιότητες της, ήταν η ανοικτή κοινωνία και η αξία της συμπερίληψης. «Υπάρχουν πολλά ακόμη να γίνουν για να εξαλειφθούν οι ανισότητες και η διακριτική μεταχείρηση των ΛΟΑΤΚΙ+», αναφέρει η κ. Σακελλαροπούλου. Η ίδια μάλιστα, αναφέρεται και στην δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, υπογραμμίζοντας ότι ο τραγικός θάνατος του τη συντάραξε. Στο μήνυμα που αποστέλει στην κοινότητα, λέει ότι πρέπει να έχει πίστη στις διεκδικήσεις της και αισιοδοξία. «Η πρόοδος και η εξέλιξη της κοινωνίας δεν είναι πάντα γραμμική, καθώς κρύβει δυσκολίες και ανατροπές. Όμως η δημοκρατία μας έχει πια ιστορικό βάθος», προσθέτει.
«Μια φορά κι έναν καιρό… με φώναζαν με το όνομά μου. Μπορούσα να συστηθώ χωρίς συστολή, να δείξω την ταυτότητά μου όπου θέλω και με ανέφεραν με τις σωστές αντωνυμίες και έμφυλες λέξεις.
Μια φορά κι έναν καιρό… μπορούσε ν’ αναγνωριστεί η σχέση μου. Η επιλογή ήταν μόνο δική μου και δεν αφορούσε την ταυτότητα φύλου μου, το φύλο μου ή την έκφρασή του. Γιατί μπορούσα να έχω παιδιά, γάμο και οικογένεια όπως την φανταζόμουν εγώ και όχι όπως την όρισαν άλλοι.
Μια φορά κι έναν καιρό… ήμουν εγώ. Μπορούσα και υπήρχα όπως ακριβώς ήθελα, οι γιατροί δεν επενέβησαν χωρίς την άδειά μου στο σώμα μου, δεν κρύφτηκα ποτέ στο βάθος μιας ντουλάπας και ούτε είχε σχέση η σωματικότητά μου, το φύλο μου ή τα άτομα που αγαπούσα με την αξία μου.
Μια φορά κι έναν καιρό… επέζησα. Δεν με ανάγκασαν να φύγω από έναν κόσμο που ποτέ δεν έκανε χώρο για μένα. Φορούσα ό,τι ήθελα, πήγαινα όπου ήθελα και γύρναγα ό,τι ώρα ήθελα. Οι δείκτες δολοφονίας, αυτοκτονίας και εκφοβισμού δεν ήταν μεγαλύτεροι για άτομα σαν εμένα.
Μια φορά κι έναν καιρό… δε φοβόμουν. Δε φοβόμουν να υπάρξω, να χαρώ, να ζήσω. Δεν φοβόμουν να είμαι εγώ.»
Όπως πάντα, το συγκεκριμένο παραμύθι διαβάζεται μέσα σε κλειστές ντουλάπες, γράφεται σε κρυμμένα ημερολόγια και εκμυστηρεύεται στο πουθενά… μέχρι τώρα. Γιατί τώρα… Τέλος τα παραμύθια.
Στις 10 Ιουνίου θα βγούμε στον δρόμο όπως κάθε χρονιά, για να γιορτάσουμε, να θυμηθούμε και να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας οφείλεται:
Για να έχουμε τις οικογένειές μας στο φως,
για να αγαπάμε ελεύθερα, χωρίς ντροπή,
για να μας ανήκουν τα σώματά μας,
για να αποφασίζουμε εμείς για εμάς,
για να μην δολοφονούμαστε στους δρόμους,
για να μη φοβόμαστε για τη ζωή μας,
για να μπορούμε να πούμε στα παιδιά μας…
«Μια φορά κι έναν καιρό… διεκδίκησα και πέτυχα».
