Στην εποχή του ψεύδους να λέμε και καμιά αλήθεια;
Πρωταπριλιά προ ημερών. Πάντα τέτοια ημέρα φυλάγεσαι γιατί έχει καθιερωθεί να λες και ένα ψέμα. Θυμάμαι από τις παλιές εποχές που ήμουν σε εφημερίδες και στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ να σκεφτόμαστε τι θα πούμε. Είχαμε βγάλει θυμάμαι και …αποκλειστικά ότι έρχονται αστέρες του ΝΒΑ στους αιωνίους του μπάσκετ με τρελά λεφτά. Αλλά αυτά ήταν ένας ωραίος χαβαλές που λέμε,ένα ωραίο αστείο που ψιλοπερίμενες. Μίλαγες με φίλους και άκουγες χοντροκομμένα ψέματα πρωταπριλιάς για τα θέματα των ερωτικών σχέσεων κτλ. Και κάπου πιο μετά πολλά ΜΜΕ το παράκαναν και στο τέλος μπερδευόσουν. Άλλωστε αρκετοί επέλεγαν και μακάβριες αναφορές. Προσωπικά δεν μου άρεσε και δεν μου αρέσει όλο αυτό το στόρι. Χωρίς λόγο.
Πάμε όμως στην θλιβερή πραγματικότητα. Ήδη αρκετοί δημοσίευσαν ευφάνταστα ποστ που στην ουσία ξεμπροστιάζουν την σημερινή κοινωνία που κυριαρχεί το ψέμα. Από τα επαγγελματικά ψέματα πολλών πολιτικών που δεν λένε ψέματα αλλά μιλάνε έξυπνα και δεν πιάνεις το νόημα,μέχρι τα καθημερινά. Αλήθεια μήπως δεν πιστεύετε ότι έχουμε φτάσει στην εποχή που είχε προβλέψει ο μεγάλος συγγραφέας Τζορτζ Όργουελ που προφήτευε μια κοινωνία ψεύδους που το να λες την αλήθεια θα είναι επαναστατική πράξη; Πλησιάζουμε φίλοι μου. Τα έχω πει επίσης χρόνια πριν μιλώντας για την κατάρρεευση των κοινωνιών
Αλήθεια πιστεύετε ότι ο άνθρωπος που λέει την αλήθεια σήμερα είναι αρεστός;Όχι παρά σε ελάχιστους,στους σοβαρούς και φιλοσοφημένους. Οι άνθρωποι σήμερα έχουν αναπτύξει ένα υπερεγώ και θέλουν να το ταΐζουν συνεχώς με φιλοφρονήσεις του περίγυρου. Χαίρονται ακόμα και αν τους κοροϊδεύεις λέγοντας είσαι ο καλύτερος,ομορφότερος-η-ο κ.ο.κ. Συνεπώς άνθρωποι που θέλουν να ακούνε ότι είναι σε όλα οι καλύτεροι και ας ξέρουν ενδόμυχα ότι δεν τα πιστεύουν πραγματικά όσοι τους τα λένε. Αλλά έτσι θρέφουν το εγώ τους και την αυταρέσκειά τους και στο τέλος όμως τρέχουν στους ψυχολόγους.
Οι περισσότεροι δεν έχουν πρόβλημα να ψεύδονται στα λεγομενά τους και στις απόψεις τους,προκειμένου να γίνονται αρεστοί,να έχουν “φίλους” και παρέες,καλές δουλειές (σε μια εποχή που οι περισσότεροι εργοδότες θέλουν να ακούνε πόσο μεγάλο είναι!) και συντρόφους. Εδώ και αν είναι …πανηγύρι με …δράκο στο τέλος. Καθώς όλα τα φύλα ενθουσιάζονται και συνάπτουν οιασδήποτε μορφής σχέση όταν ακούνε αυτό που θέλουν να ακούσουν. Και μετά το …έργο αποκαλύπτονται τα πραγματικά πρόσωπα και έρχεται το χάος! Όπως έχω πει βιώνουμε την εποχή της μάσκας! Ψέματα μήπως δεν αισθανόμαστε ότι ακούμε καθημερινά από ΜΜΕ και κυβερνήσεις και όχι μόνο; Αυτή δεν είναι αίσθηση στα πάντα;
Ψέματα παντού για να πετύχουν όσοι τα λένε τους στόχους τους και όσο τα δέχονται να ικανοποιήσουν το εγώ τους και την αυταρέσκειά τους. Και που πάμε ατομικά και σαν κοινωνίες; Από το κακό στο χειρότερο; Μήπως τελικά πλησιάζουμε,φτάσαμε σχεδόν στην εποχή που οραματίστηκε ο Όργουελ; Μήπως είναι μια μορφής επανάσταση να λες την αλήθεια; Και αν την λες τι κερδίζεις; Την ηρεμία της ψυχής σου και μόνο. Κατά τα άλλα θα χάνεις φιλίες,δουλειές,συντρόφους. Θα κρίνεσαι περίεργος και γραφικός. Αλλά θα αισθάνεσαι καλά με τον εαυτό σου και τον Θεό ή την ανώτερη δύναμη που πιστεύεις. Μια κοινωνία που ζει στο ψέμα,δεν πάει πραγματικά μπροστά και στο τέλος πληρώνει τον λογαριασμό γιατί το σύμπαν αγαπά μόνο το φως και την αλήθεια που πάντα λάμπει στο τέλος υπό το φως του ήλιου.
