Με αφορμή τον προπηλακισμό του δημοσιογράφου Παναγιώτη Ρηγόπουλου
Μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός του άδικου προπηλακισμού του γνωστού δημοσιογράφου της Πάτρας, Παναγιώτη Ρηγόπουλου, από συνδικαλιστές πρωτοπαλίκαρα του αιώνιου αγώνα, κατά την διάρκεια δημοσιογραφικής κάλυψης της κινητοποίησης της περασμένης Τρίτης. Η Πάτρα αναδύει, χρόνια τώρα, οσμή ανομίας. Δεν χρειάζεται έμπειρο μάτι για να διαπιστώσει κάποιος πως παραμένουμε όμηροι σε μια πόλη με τόσα πολλά σκουπίδια που δεν απολογείται κανείς, με τόσα μουτζουρογκράφιτι που πλέον έχουν γίνει μόνιμο ντεκόρ -στέλνοντας την αισθητική, την καλαισθησία και την αρχοντιά των κτηρίων στο πυρ το εξώτερον- με τόσα παρατημένα έργα σε γειτονιές που επιβαρύνουν καθημερινά, αέρα, κυκλοφορία και την ηρεμία των κατοίκων, με τόσα μνημεία σε πλατείες και οικήματα που στενάζουν από καθημερινούς απάνθρωπους βανδαλισμούς και τόσα άλλα…
Μια πόλη που δεν ξέρει -πια- πού πάει και λησμονεί από πού έρχεται… Μια αόρατη – ορατότατη μπαγκέτα δίνει τον χαρακτηριστικό τόνο, 11 χρόνια τώρα: Η δημοτική αρχή. Που παίζει με τις λέξεις και τη νοημοσύνη μας. Δεν επιθυμεί την σύσταση και λειτουργία Δημοτικής Αστυνομίας, γιατί αποτελεί σώμα καταστολής(!) -μόνο στην Πάτρα, οι άλλοι δήμοι δεν έχουν τέτοια ζητήματα- ενώ ταυτόχρονα, επιζητά διαρκώς την παρουσία της Αστυνομίας και της Τροχαίας για αστικά και κυκλοφοριακά θέματα! Δεν δίνει το καλό παράδειγμα. Παντού αναρχία, τσαπατσουλιά, προχειρότητα, το δίκιο του… δίκιου κι όλοι οι άλλοι, άδικο. Η ασυδοσία καπηλεύεται την ελευθερία και η πόλη πνίγεται. Αυτό, θα αλλάξει; Πρέπει να αλλάξει.
Η δημοτική παράταξη σπιράλ, πιστή στις πανανθρώπινες αξίες της ελευθερίας και της δημοκρατίας, δηλώνει την αμέριστη συμπαράσταση της στον έγκριτο δημοσιογράφο και καλεί τον Δήμαρχο Πατρέων να καταδικάσει το απαράδεκτο συμβάν της επίθεσης κατά συμπολίτη την ώρα της άσκησης του λειτουργήματος του και να στηρίξει επιτέλους την αδέσμευτη φωνή του Τύπου και της ενημέρωσης. Το δικό μας παραταξιακό επίτευγμα του απόλυτου σεβασμού στον πολυκομματισμό, της συλλογικής ευθύνης και της πολιτικής ορθότητας, το προσφέρουμε ως παράδειγμα αυτοδιοικητικής –και όχι μόνο- τακτικής στην τοπική μας κοινωνία.
