Ο άνθρωπος καταφέρνει διαχρονικά να παραμένει ένα όν το οποίο υπάρχει, γιατί μπορεί να προσαρμόζει τα γονίδια του στο περιβάλλον. Το βήματα του μέλλοντος περνούν από τη τεχνολογία, την αυτοματοποίηση και τη παγκοσμιοποίηση. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η Σοβιετική ένωση κατέρρεε, η Ινδία ξεκινούσε μια σειρά από οικονομικές μεταρρυθμίσεις με σκοπό τη απελευθέρωση της οικονομίας (φέρνοντας τελικά στο παγκόσμιο οικονομική στίβο πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους), η Κίνα αντέστρεφε το οικονομικό της μοντέλο δημιουργώντας ένα υβρίδιο καπιταλισμού, βγάζοντας πάνω από μισό δισεκατομμύριο ανθρώπους από τη φτώχια και πράγματι σήμερα φαντάζει σαν αρχαία ιστορία η ζωή που ζούσαμε πριν 30 χρόνια. Όμως όλες αυτές οι αλλαγές των τελευταίων 30 ετών θα ωχριούν μπροστά σε όσα θα φέρει το επόμενο κύμα καινοτομίας και στις 196 χώρες του πλανήτη μας.
Η επερχόμενη εποχή της παγκοσμιοποίησης θα απελευθερώσει ένα κύμα τεχνολογιών οι οποίες θα επιφέρουν οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές, εξίσου σημαντικές με εκείνες που πραγματοποιήθηκαν πριν 30 χρόνια. Όλα αυτά βέβαια δεν συνοδεύονται μόνο από προσδοκίες και υποσχέσεις για ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο αλλά και από κίνδυνούς και φόβους. Ο κόσμος αισθάνεται σε κατάσταση πολιορκίας, οι αγορές δοκιμάζονται και όλοι μας ψάχνουμε να βρούμε ένα νέο σημείο ισορροπίας της ατομικής και κοινωνικής μας προόδου. Οι ίδιες δυνάμεις που δημιουργού ευημερία και πλούτο μπορούν να επιτρέψουν σ ένα χάκερ να μας χακάρει τα προφίλ των λογαριασμών μας, ή τα κοινωνικά δίκτυα να δημιουργήσουν νέες μορφές κοινωνικού άγχους και πολλά άλλα. Ο άνθρωπος παραδοσιακά φοβάται το αύριο γιατί από τη φύση του φοβάται το άγνωστο και το αύριο θα είναι πάντα ένας άγνωστος γρίφος. Σε οποία στιγμή της ιστορίας και να ανατρέξουμε θα βρεθούμε μπροστά στη ίδια κοινωνική τοποθέτηση «τι ωραία που περνούσαμε τότε!». Αλλά για να δούμε αυτό είναι αλήθεια?
Κατά την τριακονταετία 1982-2012 το ποσοστό φτώχιας στην Ινδία έπεσε από το 60% στο 22% του πληθυσμού, ενώ το προσδόκιμο ζωής εκτινάχθηκε από τα 49 στα 66 χρόνια. Οι αλλαγές στην Κίνα ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακές καθώς το ποσοστό της φτώχιας τη ίδια περίοδο από 84% κατέβηκε στα 13%. Κάποτε στο σύγχρονο κόσμο τα αγαθά στα οποία δίναμε μεγαλύτερη σημασία ήταν το φαγητό, σήμερα τα δεδομένα και οι υπηρεσίες. Στη Ελλάδα του χθες (αν εξαιρέσουμε τα τελευταία ιδιαίτερα χρόνια της οικονομικό-κοινωνικής κρίσης ) κάθε αύριο ήταν και καλύτερο. Το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων ανέβηκε, μαζί με το κατά-κεφαλήν εισόδημα και ο μέσος Έλληνας δεν είχε- έχει σε τίποτα να ζηλέψει τον μέσο ευρωπαίο πολίτη. Η οικονομική ανάπτυξη που γνωρίσαμε τα τελευταία τριάντα χρόνια, ήταν τεράστια με ό,τι συνέπειες είχε αυτή στην κοινωνική μας συνοχή και παρόλο που αυτό γκρεμίστηκε μέσα σε λίγα χρόνια σαν χάρτινος πύργος, σήμερα είμαστε εδώ και ατενίζουμε πάλι το μέλλον με αισιοδοξία.
Οι εποχές που τα όνειρα του μέσου Έλληνα πολίτη ήταν να χτίσει ένα σπίτι και να καταλάβει μια θέση στο δημόσιο έχουν περάσει ανεπίστρεπτή. Από σήμερα η πραγματική ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα μέσω της ενδυνάμωσης του και της ανεξαρτητοποίησης του από το δημόσιο είναι πλέον μονόδρομος. Τα βήματα του αύριο είναι πλέον προδιαγεγραμμένα και πρέπει γρήγορα: να βελτιώσουμε το επιχειρηματικό μας περιβάλλον ώστε να είναι πιο φιλόξενο και να δίνει κίνητρα σε Έλληνες και ξένους επενδυτές,
Να δώσουμε κίνητρα σε νέους να ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση,
Να μειώσουμε την γραφειοκρατία.
Να επισπεύσουμε τον ψηφιακό μετασχηματισμό
Να δημιουργήσουμε ένα σταθερό, προβλέψιμο και απλό φορολογικό μοντέλο
Να εξαλείψουμε της διαφθοράς
Να επιταχύνουμε τις ενέργειες της δικαιοσύνης
Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο πως η κανονικότητα του μέλλοντος μας θα είναι τεχνολογική και ο σύγχρονος άνθρωπος θα έχει να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί νέες πρωτόγνωρες καταστάσεις όπως η μαζική επιτήρηση, η ψηφιακή προπαγάνδα, η έντονη κοινωνική πόλωση μέσω συστημάτων παραπληροφόρησης.
Από τη άλλη οφείλουμε να πιστεύουμε και να προσπαθούμε για ένα καλύτερο πιο εύκολο αύριο, με προηγμένες υπηρεσίες, έξυπνες πόλεις που διευκολύνουν την ζωή μας, προηγμένη ιατρική κυρίως στο θέμα της πρόληψης και όχι της καταστολής, καθαρότερο περιβάλλον με περισσότερο πράσινο και φιλικούς προς το περιβάλλον ενεργειακούς πόρους. Πάντως, μια γρήγορη αναδρομή στα βάθη της Ιστορία μας δείχνει σήμερα ότι δεν επιβεβαιώθηκαν οι μεγάλοι φόβοι, ενώ αντίθετα οι προσδοκίες που έτρεφαν οι άνθρωποι ανά τους αιώνες φάνηκε πως πήραν σάρκα και οστά σε κάποια χρονική στιγμή, του τότε μέλλοντος. Προβλέψεις που αναστάτωναν γενιές, δεν επαληθεύτηκαν ποτέ.
Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να υποδεχθούμε με αισιοδοξία και με το βλέμμα σε ένα σχέδιο που θα κάνει καλύτερες της ζωές των ανθρώπων μέσα από τις νέες καινοτομίας που έρχονται όπως η ρομποτική, η βιο επιστήμες που θα αλλάξουν ακόμη περισσότερο την ζωή μας, ελπίζουμε και προσπαθώντας για το καλύτερο. Ας μην χακάρουμε εμείς οι ίδιοι το μέλλον μας με αρνητικές σκέψεις και ας παραμείνουμε αισιόδοξοι
Who is who
O Μιχάλης Κίντζιος είναι Επιχειρηματίας, που επιχειρεί με μεγάλη επιτυχία στον τομέα του business Development και του σχεδιασμού – υλοποίηση λύσεων προηγμένων και καινοτόμων τεχνολογιών σε μεγάλους επιχειρησιακούς και εταιρικούς οργανισμούς.
