Στα στριφώματα της φαντασίας
Κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίζουμε πώς θέλουμε να ζήσουμε τη ζωή μας, σαν ένα χορό υπό τους ήχους των επιθυμιών και των πόθων μας ή σαν μια αναμέτρηση σκληρού μποξ και σκληρού αγώνα επιβίωσης. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ζωή είναι το ταξίδι και η μαγεία τα φουσκωμένα πανιά του πλοίου μας.
«Το Αγόρι και ο Ερωδιός», είναι ταινία κινουμένων σχεδίων. Η αφήγηση εκτυλίσσεται στην Ιαπωνία του παρελθόντος, κοντά στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που τα βιώματα, οι αναμνήσεις και οι παραστάσεις διατηρούνται στη δημιουργική φαρέτρα του σπουδαίου Ιάπωνα σκηνοθέτη Χαγιάο Μιγιαζάκι (“Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων”, “Το Κινούμενο Κάστρο”).
Μετά από μια τραγική πυρκαγιά στο Τόκιο που στοιχίζει τη ζωή της μητέρας του, ο 11χρονος Μαχίτο μετακομίζει με τον πατέρα του στην εξοχή, όπου εγκαθίσταται στο αρχοντικό του Γκρι Ερωδιού. Αυτό το όμορφο αρχιτεκτόνημα, που συνδυάζει ιαπωνικά και δυτικά στοιχεία, βρίσκεται μέσα σε ένα καταπράσινο κτήμα. Ο Μαχίτο παλεύει με τα συγκεχυμένα συναισθήματα απέναντι στον κραταιό πατέρα του και τη μητριά του Νατσούκο, η οποία είναι η μικρότερη αδελφή της μακαρίτισσας μητέρας του. Τα πάντα ανατρέπονται όταν ο ήρωάς δέχεται την επίσκεψη ενός γκρίζου ερωδιό. Το πλάσμα αυτό φανερώνει στον 11χρονο ότι είναι ένας άντρας – ερωδιός με δυνάμεις και δυνατότητες έξω από τα φυσικά και τα αναμενόμενα.
Η έπαυλη, στην οποία κάποτε κατοικούσε ο προπάππους του Μαχίτο, καλύπτεται από μυστήριο, καθώς ο γέροντας φημολογείται ότι υπέκυψε σε τρέλα που προκλήθηκε από το συνεχές διάβασμα ατέλειωτων βιβλίων πριν εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει πίσω του το παραμικρό ίχνος. Πολλές ηλικιωμένες και αφοσιωμένες υπηρέτριες φροντίζουν να μην λείψει τίποτα στον Μαχίτο, στα όρια βέβαια της έπαυλης. Ακολουθώντας τις οδηγίες και με τις υποδείξεις του ερωδιού, ο Μαχίτο επιχειρεί να μπει στις αινιγματικές εσοχές του κτήματος, όπου τα όρια μεταξύ χρόνου και χώρου θολώνουν, η πραγματικότητα και τα όνειρα συγκλίνουν, αποκαλύπτοντας ένα γοητευτικό αλλά και ανησυχητικό βασίλειο. Στον κόσμο αυτό τα σύνορα μεταξύ θανάτου και ζωής είναι ασαφή, η ζωή επικαλύπτει τον θάνατο και εκείνος τυλίγει τη ζωή. Διαβαίνοντας τη πύλη, ο Μαχίτο συναντά την Κίρικο, η οποία του αποκαλύπτει τα μυστικά του κόσμου.
Μέσα σε αυτό το ανεστραμμένο, παραμορφωμένο, σουρεαλιστικό τοπίο, συναντά τα Warawara, ενσαρκώσεις της ζωής και του θανάτου. Ένα παπαγάλο να οδηγεί κατά βούληση σμήνη πουλιών, τραυματισμένους πελεκάνους ξεπερνώντας τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκονται να συνεχίζουν να σχίζουν τον ουράνιο θόλο, αμόμα ο Μαχίτο συναντά τη Χίμι, ένα κορίτσι που έχει δαμάσει τη φωτιά και τη χειρίζεται κατά βούληση.
Καθώς ο Μαχίτο και ο ερωδιός – άνδρας εμβαθύνουν σε αυτή την παράλληλη πραγματικότητα, που αντικατοπτρίζει τον δικό μας ταραχώδη κόσμο που στερείται ισορροπίας και ελέγχου, περιηγούνται σε ένα βασίλειο όπου η ζωή και ο θάνατος συνυπάρχουν σε περίπλοκη αρμονία.
«Το Αγόρι και ο Ερωδιός», είναι η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που κατέκτησε την κορυφή του αμερικανικού box office. Το animation του σπουδαίου Ιάπωνα σκηνοθέτη Χαγιάο Μιγιαζάκι βραβευμένο με Χρυσή Σφαίρα είναι και Υποψήφιο για Όσκαρ καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων.
“Το αγόρι και ο ήρωας” σηματοδοτεί ένα ακόμη μαγευτικό κεφάλαιο στην λαμπρή πορεία του Ιάπωνα μαέστρου των κινουμένων σχεδίων, Χαγιάο Μιγιαζάκι. Γνωστός για την ικανότητά του να συνδυάζει φανταστικούς κόσμους με συγκλονιστικές ιστορίες, ο δημιουργός, αποδεικνύει και πάλι τη μαεστρία του σε αυτή την τελευταία του ταινία.
Σε ένα μαγευτικό βασίλειο όπου τα όρια μεταξύ ζωής και θανάτου θολώνουν, η ταινία ακολουθεί το νεαρό αγόρι σε ένα βαθυστόχαστο ταξίδι για την επανένωση με τη μητέρα του. Ο σκηνοθέτης φιλοτεχνεί έναν κόσμο όπου το αιθέριο συνυπάρχει με το απτό, προσκαλώντας μας σε ένα μαγευτικό τοπίο, όπου η ίδια η έννοια της ύπαρξης επαναπροσδιορίζεται.
Στο επίκεντρο της αφήγησης βρίσκεται η αναζήτηση του αγοριού, μια βαθιά προσωπική οδύσσεια που αντηχεί με τα οικουμενικά θέματα της αγάπης, της απώλειας και του διαρκούς δεσμού μεταξύ γονέα και παιδιού. Μέσα από τις συναντήσεις του με μια σειρά διαφορετικών χαρακτήρων, τόσο ζωντανών όσο και αποθανόντων, ο πρωταγωνιστής ξεκινά μια ψυχοφθόρα περιπέτεια που προκαλεί την αντίληψή του για την πραγματικότητα και την αυτογνωσία του. Αυτή η αναζωογονητική ιστορία ενηλικίωσης συνδυάζει τη φιλοσοφία, την ιστορία και το θαύμα και η έννοια της ύπαρξης αναδιπλώνεται προκειμένου να αποκτήσει καινούργιες έννοιες και εκδοχές.
Τα οικουμενικά θέματα της ταινίας υπογραμμίζονται ακόμη περισσότερο από τους συναρπαστικούς χαρακτήρες της, καθένας από τους οποίους διαπνέεται από βάθος και αποχρώσεις. Εκτός από τις αφηγηματικές και οπτικές του αρετές, το “Το αγόρι και ο ήρωας” είναι επίσης ένα τεχνικό επίτευγμα. Τα κινούμενα σχέδια είναι ρευστά και εκφραστικά, δίνοντας ζωή σε κάθε χαρακτήρα και πλάσμα που εμφανίζεται την οθόνη. Ο 83χρονος Χαγιάο Μιγιαζάκι επιμένει να ζωγραφίζει στο χέρι, μακριά από τις ψηφιακές ευκολίες και να αφηγείται παραμύθια αλλοπαρμένης ενηλικίωσης. Το χαρακτηριστικό οπτικό στυλ του Μιγιαζάκι προσδίδει σε κάθε καρέ μια αίσθηση ολοκλήρωσης. Από τα πλούσια τοπία μέχρι τα περίτεχνα σχεδιασμένα πλάσματα που τα κατοικούν, το animation γοητεύει με την προσοχή στη λεπτομέρεια και τη ζωντανή παλέτα του. Κάθε σκηνή ξεδιπλώνεται σαν ένα ζωντανό μωσαϊκό, προσκαλώντας μας να βυθιστούμε σε έναν κόσμο γεμάτο μαγεία και μυστήριο.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο το οπτικό θέαμα που αναδεικνύει το ” Το Αγόρι και ο ερωδιός” σε σπουδαίο animation . Η αφηγηματική δεινότητα του Μιγιαζάκι λάμπει στην πλούσια και πολυεπίπεδη αφήγηση της ταινίας, η οποία συνδυάζει άψογα στοιχεία φαντασίας, περιπέτειας και ενδοσκόπησης. Μέσα από το ταξίδι του αγοριού, παρακολουθούμε έναν βαθύ διαλογισμό για τη φύση της ύπαρξης και τη διασύνδεση όλων των πραγμάτων. Μπορεί κάποιες στιγμές να χαθούμε, αλλά δεν πειράζει το αγόρι θα μας επαναφέρει στον «ίσιο δρόμο» και οι «πίνακες» του Μιγιαζάκι θα μας βεβαιώσουν ότι βρισκόμαστε στο σωστό σύμπαν των ονείρων και της μαγείας.
Όλα τα πλάσματα πάνω στον πλανήτη διάγουν τον βίον τους ήσυχα και απλά, μόνο ο άνθρωπος την ίδια του την ανάσα, τη ζωή του, την ύπαρξη του, την βλέπει σαν ένα τεράστιο βουνό που πρέπει να ανέβει, έναν ωκεανό που πρέπει να διασχίσει, μια αχανή έρημο, που πρέπει να διαβεί. Μόνο ο άνθρωπος αντιμετωπίζει την ύπαρξη του σαν ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσει.
