Υπάρχουν μυστικά που δεν σβήνουν ποτέ. Μένουν να αιωρούνται ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, στις λέξεις που δεν ειπώθηκαν, στα βλέμματα που απέμειναν μισά. Το Family Secrets είναι ένα έργο που μιλά για εκείνα τα άρρητα νήματα που ενώνουν και συχνά πληγώνουν τις οικογένειες.
Στις 27 και 28 Οκτωβρίου, στο Θέατρο Act της Πάτρας, η Μάη Σεβαστοπούλου και ο Γιώργος Κοντοπόδης, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Αλέξανδρου Λιακόπουλου, μας προσκαλούν σε μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία που αφορά όλους μας: τη σχέση ενός γιου με τη μητέρα του. Μια σχέση που, όπως παραδέχεται ο Γιώργος Κοντοπόδης, «είναι η μόνη που όλοι γνωρίζουμε στη ζωή μας».
Ο ηθοποιός μιλά, στο “πατρινόραμα hellenic” και την δημοσιογράφο Ευτυχία Λαμπροπούλου, για την παράσταση με ευγνωμοσύνη και ειλικρίνεια. «Κάθε ρόλος είναι ένα ξεγύμνωμα αλλά και μια κάλυψη», σημειώνει, «μια ευκαιρία να ζήσεις εκ του ασφαλούς όσα θα ήθελες ή δεν μπορείς να ζήσεις στην πραγματικότητα». Δίπλα του, η Μάη Σεβαστοπούλου, «μια θεατρίνα με ουσία, ένας άνθρωπος που έχει να πει και από τον οποίο έχεις να μάθεις πράγματα», γίνεται συνοδοιπόρος σε ένα έργο που ισορροπεί ανάμεσα στη συγκίνηση και την αλήθεια.
Το Family Secrets δεν αφηγείται απλώς μια ιστορία· μας καθρεφτίζει. Όπως λέει ο Γιώργος Κοντοπόδης, «όλοι οι θεατές κάνουν αναγωγή στη δική τους πραγματικότητα, γιατί το θέατρο δεν δίνει, αλλά προσφέρει χώρο για να λάβει ο καθένας αυτό που χρειάζεται τη συγκεκριμένη στιγμή της ζωής του». Έτσι, τα οικογενειακά μυστικά παύουν να ανήκουν μόνο στους ήρωες της σκηνής και γίνονται κοινή εμπειρία, ένα κομμάτι αλήθειας που ενώνει όλους μας.
Τι ήταν αυτό που σας τράβηξε αρχικά στο έργο “Family Secrets” και ποιο στοιχείο της ιστορίας σας συγκίνησε περισσότερο;
Διαβάζοντας το έργο, αυτό το οποίο λάτρεψα, ήταν ότι αναφέρεται σε κάτι που αφορά στους πάντες… σε όλους τους ανθρώπους, σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης… στη σχέση που έχει ένα παιδί, ένας γιος εν προκειμένω, με τη μητέρα του, κάτι το οποίο με άγγιξε, γιατί είναι η μόνη σχέση που ολοι γνωρίζουμε στη ζωή μας.
Ο τίτλος “Family Secrets” παραπέμπει σε κρυμμένες αλήθειες και ανθρώπινες σχέσεις. Πόσο εύκολο είναι για έναν ηθοποιό να “γυμνωθεί” συναισθηματικά σε τέτοιου είδους ρόλους;
Δεν γνωρίζω και δεν μπορώ να σας πω, αν ένας ηθοποιός απόγυμνώνεται η καλύπτεται ή δείχνει καλυμμένα τις πληγές του, πίσω από κάποιους ρόλους. Θεωρώ ότι κάθε ρόλος είναι να ξεγύμνωνα και κάθε ρόλος είναι μία κάλυψη. Εκ του ασφαλούς ζούμε πράγματα, που θα θέλαμε ή που δεν μπορούμε να ζήσουμε και αυτό είναι το ωραιότερο πράγμα στη δουλειά μας.
Πώς θα περιγράφατε τη συνεργασία σας με τη Μαίη Σεβαστοπούλου; Υπάρχει κάποια στιγμή στις πρόβες που σας έχει μείνει αξέχαστη;
Όταν παίζεις με μία ηθοποιό η οποία συνοδεύεται από το χαρακτηρισμό ‘’θεατρίνα’’, νομίζω, ότι μόνο ευτυχία μπορείς να νιώσεις και η Μαιη είναι ακριβώς αυτό το πράγμα. Θεατρινα, άνθρωπος που έχει να πει… άνθρωπος από τον οποίο έχεις να μάθεις πράγματα και καταφέραμε να αναπτύξουμε μία εξαιρετική σχέση, η οποία είναι αυτή που κερδίζει και τους θεατές. Και βέβαια το εφαλτήριο για να απολαμβάνουμε κάθε βράδυ την παράστασή μας.
Η σκηνοθεσία είναι του Αλέξανδρου Λιακόπουλου, με τον οποίο έχετε ξανασυνεργαστεί. Τι διαφοροποιεί αυτή τη δουλειά από τις προηγούμενες;
Δεν ξέρω αν υπάρχει διαφοροποίηση, όταν με έναν άνθρωπο έχεις δουλέψει πολλές φορές και έχετε τον ίδιο κώδικα επικοινωνίας. Αυτό το οποίο χαρακτηρίζει την κάθε συνεργασία και την κάθε δουλειά είναι η λέξη ‘’εξέλιξη’’, ο Αλέξανδρος λέει κάτι, εγώ το πάω παραπέρα και ο Αλέξανδρος ακόμα πιο πέρα. Αυτό είναι και το νόημα του να εργάζεσαι με έναν άνθρωπο ο οποίος σε εμπιστεύεται, τον εμπιστεύεσαι και αυτό για μένα κάνει τη δουλειά μου πολύ όμορφη.
Το έργο αγγίζει έννοιες όπως ο χρόνος, η μνήμη και οι οικογενειακοί δεσμοί. Ποιο μήνυμα θεωρείτε ότι αφήνει στο κοινό;
Νομίζω, όπως σας είπα και στην αρχή, το γεγονός ότι όλοι μας προερχόμαστε από μία οικογένεια, χωρίς να βάλω επίθετο της οικογένειας, αγγίζει περισσότερο από όλα τους θεατές. Πιστεύω, ότι όλοι θεατές κάνουν αναγωγή στη δική τους πραγματικότητα και τα μηνύματα που παίρνει ο καθένας είναι ανάλογα με τις δικές του μνήμες και τους δικούς του οικογενειακούς δεσμούς. Αυτό άλλωστε είναι και το νόημα του θεάτρου, όχι να παίρνει ο θεατής αυτό που εμείς επιθυμούμε να δώσουμε, αλλά αυτό που εκείνος επιθυμεί να λάβει τη συγκεκριμένη στιγμή της ζωής του.
Πόσο δύσκολο είναι να ισορροπήσετε ανάμεσα στο συναίσθημα και τον ρεαλισμό όταν υποδύεστε έναν χαρακτήρα που κουβαλά “οικογενειακά μυστικά”;
Μα τα οικογενειακά μυστικά εμπεριέχονται στο ρεαλισμό, εμπεριέχονται στην πραγματικότητα και κρύβουν πάντοτε συναίσθημα. Για μένα είναι απόλυτα εξισορροπημένα όλα αυτά τόσο στο μυαλό μου όσο και στην καρδιά μου. Απλά αφήνεσαι να σε οδηγήσει το συναίσθημα και αυτό εμπεριέχει την αλήθεια άρα και το ρεαλισμό.
Από τη μουσική του Άγγελου Ανδρεόπουλου έως τα σκηνικά της Νόρας Πόντη, η παράσταση φαίνεται να δίνει μεγάλη έμφαση στην ατμόσφαιρα. Πώς συμβάλλουν αυτά τα στοιχεία στο παίξιμό σας;
Η ατμόσφαιρα μίας παράστασης, όπως πολύ σωστά λέτε, εμπεριέχει τη μουσική, το σκηνικό, τα φώτα – είτε πρόκειται για αφαιρετικό σκηνικό είτε για ρεαλιστικό – όπως στην περίπτωση του έργου μας. Πιστεύω, ότι κάθε στοιχείο της παράστασης είναι αναπόσπαστο τμήμα της, από το μικρό ποτήρι πάνω στο τραπέζι μέχρι τις βαλίτσες, μέχρι την ένταση της μουσικής. Γινόμαστε όλοι ένα σώμα, ηθοποιοί, σκηνικό, μουσική, φώτα… υπό την καθοδήγηση του σκηνοθέτη πάντα, και αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα.
Αν μπορούσατε να αποκαλύψετε ένα δικό σας “οικογενειακό μυστικό” μέσα από το θέατρο, ποιο θα ήταν αυτό – και γιατί μέσω της σκηνής;
Μα, αν το αποκάλυπτα θα έπαυε να είναι μυστικό και εγώ είμαι λάτρης των μυστικών…
Η παράσταση ανεβαίνει στο Θέατρο Act, έναν χώρο γνωστό για τη στήριξή του σε σύγχρονες, ποιοτικές παραγωγές. Πόσο σημαντικό είναι για έναν ηθοποιό να δουλεύει σε τέτοια σκηνικά περιβάλλοντα;
Το σημαντικότερο ίσως όλων, καθώς απ τις απ τη στιγμή που ανεβαίνεις στη σκηνή, η ροή της παράστασης αφήνεται στα χέρια του θεάτρου, των υπεύθυνων του χώρου… και το θέατρο act, ό Τηλέμαχος, η Γεωργία και όλοι οι υπέροχοι συνεργάτες τους, τα τελευταία χρόνια, και με τον Κοιμωμενο Χαλεπά και με άλλες παραστάσεις που έχουμε παρουσιάσει σε αυτό το χώρο, μας έχουν δείξει ότι είναι υπεύθυνοι, άνθρωποι που σέβονται το θέατρο και που εκτιμούν τις δουλειές μας, οπότε είναι ο ιδανικός χώρος και οι ιδανικοί άνθρωποι, κάθε φορά που έρχεται στο μυαλό μας η λέξη Πάτρα.
Ποιο είναι το επόμενο καλλιτεχνικό σας βήμα μετά το “Family Secrets”; Θεωρείτε ότι αυτό το έργο σηματοδοτεί μια νέα φάση στην πορεία σας;
