Η κοινωνική δυσαρέσκεια, για τη Δημοτική Αρχή του Δήμου Πατρέων, είναι έκδηλη, αυξανόμενη και σηματοδοτεί το τέλος της πορείας της Λαϊκής Συσπείρωσης στην πόλη μας. Για τους θιασώτες της αιτιοκρατίας υπάρχει η εξήγηση.
Η αποτυχία της Δημοτικής Αρχής να ανταπεξέλθει στην επίλυση του σοβαρότατου προβλήματος της καθαριότητας, εκτός από θλίψη και προβληματισμό, δημιουργεί και το αίσθημα της αγανάκτησης στους πολίτες, που με τα ανταποδοτικά τους τέλη περίμεναν και περιμένουν μία εικόνα που να ανταποκρίνεται σε μία σύγχρονη και υψηλής βιωσιμότητας πόλη.
Η αποτυχία της Δημοτικής Αρχής να επιλύσει το κυκλοφοριακό πρόβλημα που ταλανίζει όλους τους πολίτες, και το οποίο θα επιταθεί μετά τις αντιδρομήσεις και τις κυκλοφοριακές αλλαγές μεγάλης κλίμακας, που εμμονικά αποφάσισε η Δημοτική Αρχή, οδηγεί σε ασφυξία την κυκλοφορία στο κέντρο της πόλης, ταλαιπωρώντας δημότες και επισκέπτες.
Η αποτυχία της Δημοτικής Αρχής να ελέγξει την πορεία και εξέλιξη των έργων, και να διασφαλίσει αφενός τα χρήματα των φορολογουμένων και αφετέρου την ακεραιότητα και ασφάλεια των πολιτών από έργα που δεν τελειώνουν, σε συνδυασμό με περίεργες και ύποπτες αναφορές στελεχών, αποδεικνύει ότι η Λαϊκή Συσπείρωση απώλεσε το πολυσυζητημένο ηθικό πλεονέκτημα.
Η αποτυχία αλλά και η απροθυμία της Δημοτικής Αρχής να προσελκύσει ιδιωτικές επενδύσεις που θα αποφέρουν νέες θέσεις εργασίας και αύξηση του εισοδήματος του Πατρινού πολίτη, εγκλωβίζει στην ανεργία, στην ανέχεια και στην εξαθλίωση τους ευάλωτους δημότες.
Η αποτυχία της Δημοτικής Αρχής να πείσει ότι λειτουργεί με κανόνες χρηστής διοίκησης και με γνώμονα τις αρχές και αξίες της δημοκρατίας, αγνοώντας ταυτόχρονα την κοινωνική ανάγκη παρέμβασης υπέρ των αδύναμων πολιτών, αναδεικνύει το ψευδεπίγραφο και κίβδηλο «φιλολαϊκό» της πρόσωπο.
Η αποτυχία της Δημοτικής Αρχής να υπάρξει το στοιχειώδες επίπεδο συνεννόησης με την κεντρική κυβέρνηση ώστε να θέσουμε με σοβαρότητα στο τραπέζι του διαλόγου τα αιτήματά μας, κρατά την πόλη μας στο παρασκήνιο και στην αφάνεια.
Στην πόλη μας υπερτερεί της κοινής λογικής και του ορθολογισμού η έμπλεη λαϊκισμού και προπαγάνδας ιδεοληπτική, εγωιστική, αναχρονιστική και ξεχασμένη στο χρονοντούλαπο της ιστορίας κομματική γραμμή της Λαϊκής Συσπείρωσης, αλλά ο πολιτικός της φενακισμός είναι πια αντιληπτός.
