Η 32χρονη έγκυος Αγγελική Παπαθανασοπούλου, ο 36χρονος Επαμεινώνδας Τσάκαλης κα η 35χρονη Παρασκευή Ζούλια έχασαν τη ζωή τους μετά τη φωτιά που προκλήθηκε από τις μολότοφ των κουκουλοφόρων.
Οι στιγμές που ακολούθησαν ήταν δραματικές με τους υπαλλήλους της τράπεζας να βγαίνουν στα μπαλκόνια και να καλούν σε βοήθεια την ώρα που τους έπνιγαν οι μαύροι καπνοί. Οι περισσότεροι τα κατάφεραν είτε μόνοι τους είτε με τη βοήθεια πυροσβεστών. Αλλά η Αγγελική, ο Επαμεινώνδας και η Παρασκευή όχι.
Από τις μετέπειτα αφηγήσεις και μαρτυρίες κατά τη διεξαγωγή της δίκης, ήρθαν στο φως τραγικές και συγκλονιστικές πτυχές από το δράμα των ανθρώπων που εγκλωβίστηκαν στην τράπεζα. Σε τηλεφωνικές επικοινωνίες με οικείους τους, ανέφεραν ότι πνίγονται από τον καπνό, ενώ η μοναδική έξοδος ήταν κλειστή. Υπάλληλοι, που διεσώθησαν αφηγήθηκαν τις στιγμές πανικού και ως μοναδική οδό διαφυγής να πηδήξουν από το μπαλκόνι. Οι κουκουλοφόροι απ’ έξω ούρλιαζαν «να καείτε».
«Ήμουν τυχερή γιατί ανέβηκα πάνω και στάθηκα στο φαρδύ μπαλκόνι και δεν πέθανα όπως η Παρασκευή, που δεν είχε χώρο πίσω της για να απομονώσει την πόρτα και να αναπνεύσει. Όλη αυτή η ώρα με τους καπνούς που μας έλουζαν ήταν εφιαλτική. Εύχομαι κανένας άνθρωπος να μην ζήσει τέτοιες στιγμές. Αλλά το χειρότερο είναι ότι έγινε άδικα. Τρεις ψυχές έφυγαν άδικα. Και ένα αγέννητο μωρό. Τρία σπίτια έκλεισαν» είχε δηλώσει πριν από δύο χρόνια η Μαρία Καραγιάννη, η υπάλληλος της τράπεζας που καταγράφηκε σε φωτογραφικά καρέ και τηλεοπτικά πλάνα να καλεί σε βοήθεια από ένα μικρό μπαλκόνι.
«Το χειρότερο από όλα είναι που ακούγαμε τις φωνές των παιδιών στο ισόγειο τους συναδέλφους μας, παρακαλούσαν τους δράστες να μην ρίξουν τη φωτιά. ”Είμαστε άνθρωποι μέσα, μην το ρίχνεις”. Ποιος υπολόγισε… Μόνο άνθρωποι δεν είναι αυτοί, τέρατα είναι» είχε συμπληρώσει.
Τα τελευταίας λεπτά στη ζωή της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου είχε περιγράψει στις αρχές και στις δικαστικές αίθουσες με τον πιο δραματικό τρόπο ο σύζυγος της, καθώς ήταν ο τελευταίος που μίλησε μαζί του την ώρα του κακού: «Στις 2 παρά, η Αγγελική μου τηλεφώνησε πανικόβλητη και μου είπε: “Μας έχουν βάλει φωτιά, θα σε πάρω σε λίγο”. Μου το έκλεισε. Αμέσως μετά την πήρα πίσω και μου είπε: “Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα. Πνίγομαι”. Μου το έκλεισε πάλι. Την πήρα ξανά αλλά δεν το σήκωσε. Με πήρε τη στιγμή που κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να σωθεί. Αφού είχε κάνει ό,τι μπορούσε για να φύγει από τη φωτιά».
