Η πολιτική-πολιτιστική λέσχη Πυξίδα( Αλ. Υψηλάντου 105) σας καλεί την Παρασκευή 11/04 στις 19.30 στην βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου “Κτύπος-αντίκτυπος/Αίμα για αίμα” του Κωνσταντίνου Κολοκυθά. Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
Κωνσταντίνος Κολοκυθάς, συγγραφέας
Λάμπρος Πλούμης, φοιτητής ΕΠΥΛ
και αποσπάσματα του βιβλίου θα αναγνώσει η Ελίνα Νικολίτσα, Φυσικός
Λάμπρος Πλούμης, φοιτητής ΕΠΥΛ
και αποσπάσματα του βιβλίου θα αναγνώσει η Ελίνα Νικολίτσα, Φυσικός
Λίγα λόγια για το βιβλίο:
Αχαΐα. Επαρχία Αιγιάλειας, α’ τρίμηνο 1948.
Ο ΔΣΕ κατεβαίνει στο χωριό Ανεμολίχνη για να μαζέψει πίσω μια σειρά λιποτάκτες του Αρχηγείου Χελμού.
Η επιστροφή των πρώην λιποτακτών σημαδεύεται από ένα κύκλο αίματος στον οποίο ο στρατός, η χωροφυλακή και οι ακροδεξιές συμμορίες βγαίνουν προσωρινά ηττημένες. Δυο μέρες μετά την μάχη του Αιγίου (23.2.1948) όπου θριαμβεύουν οι αντάρτες, εντός των ορίων του χωριού ανακαλύπτεται το πτώμα ενός δολοφονημένου εφήβου, όπως το συνηθίζει η ντόπια παρακρατική συμμορία των Καραπαπάδων.
Η προσπάθεια να ριχτεί φως στην υπόθεση και να αποδοθεί δικαιοσύνη εκ μέρους των ανταρτών, περνά μέσα απ’ τις ζωές των πέντε ηρώων: του Ζήση Αβραμέα, της Βάγιας Σοφιανοπούλου, του καπετάν “Λευτέρη”, του Μανώλη Μπασάκου και της Βάγιας Παπαδά.
Το ταυτόχρονο ταξίδι των πέντε ηρώων προς την αλήθεια του φόνου μα και του ίδιου τους του εαυτού υπακούει στο ρυθμό του “κτύπου – αντίκτυπου”.
Εκεί όπου το σφυρί χτυπάει το αμόνι μα κι εκεί που το αμόνι βρίσκει το σφυρί.
Με υλικά πυρακτωμένα τα όνειρα και τα τραύματα, τα πάθη και τους φόβους όλων. Πάνω στο πεδίο που ατσαλώνονται νέοι κόσμοι.
Μέσα απ’ τις σπίθες του παρελθόντος και του παρόντος που φλέγονται.
Το ρυθμό δίνει ένας παλιός χρησμός:
Δώδεκα φεγγάρια θα γεμίσουν.
Κι ένα ακόμη.
Δώδεκα ζωές θα ζήσεις.
Κι άλλη μία.
Στο τέλος θα καταλάβεις τον άνθρωπο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Αχαΐα. Επαρχία Αιγιάλειας, α’ τρίμηνο 1948.
Ο ΔΣΕ κατεβαίνει στο χωριό Ανεμολίχνη για να μαζέψει πίσω μια σειρά λιποτάκτες του Αρχηγείου Χελμού.
Η επιστροφή των πρώην λιποτακτών σημαδεύεται από ένα κύκλο αίματος στον οποίο ο στρατός, η χωροφυλακή και οι ακροδεξιές συμμορίες βγαίνουν προσωρινά ηττημένες. Δυο μέρες μετά την μάχη του Αιγίου (23.2.1948) όπου θριαμβεύουν οι αντάρτες, εντός των ορίων του χωριού ανακαλύπτεται το πτώμα ενός δολοφονημένου εφήβου, όπως το συνηθίζει η ντόπια παρακρατική συμμορία των Καραπαπάδων.
Η προσπάθεια να ριχτεί φως στην υπόθεση και να αποδοθεί δικαιοσύνη εκ μέρους των ανταρτών, περνά μέσα απ’ τις ζωές των πέντε ηρώων: του Ζήση Αβραμέα, της Βάγιας Σοφιανοπούλου, του καπετάν “Λευτέρη”, του Μανώλη Μπασάκου και της Βάγιας Παπαδά.
Το ταυτόχρονο ταξίδι των πέντε ηρώων προς την αλήθεια του φόνου μα και του ίδιου τους του εαυτού υπακούει στο ρυθμό του “κτύπου – αντίκτυπου”.
Εκεί όπου το σφυρί χτυπάει το αμόνι μα κι εκεί που το αμόνι βρίσκει το σφυρί.
Με υλικά πυρακτωμένα τα όνειρα και τα τραύματα, τα πάθη και τους φόβους όλων. Πάνω στο πεδίο που ατσαλώνονται νέοι κόσμοι.
Μέσα απ’ τις σπίθες του παρελθόντος και του παρόντος που φλέγονται.
Το ρυθμό δίνει ένας παλιός χρησμός:
Δώδεκα φεγγάρια θα γεμίσουν.
Κι ένα ακόμη.
Δώδεκα ζωές θα ζήσεις.
Κι άλλη μία.
Στο τέλος θα καταλάβεις τον άνθρωπο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
