σπιράλ: Αυτή την εισήγηση καταψήφισε η Δημοτική Αρχή!
Οι προτάσεις της αντιπολίτευσης για απόδοση τιμών στον Ανδρέα Αποσκίτη
«Στην πόλη που πεισματικά αρνείται να αποκτήσει “Συμπαραστάτη του δημότη”, είχαμε μέχρι πρότινος ένας ακούραστο “Συμπαραστάτη του Δήμου” και τον αφήσαμε αναξιοποίητο» είπε, μεταξύ άλλων, στην εισήγησή του για τον Ανδρέα Αποσκίτη, ο επικεφαλής του σπιράλ Πέτρος Ψωμάς, κατά την ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου την περασμένη Δευτέρα. Η συζήτηση προκλήθηκε από τους 17 αντιπολιτευόμενους δημοτικούς συμβούλους που ζήτησαν να αποδοθούν τιμές, μετά θάνατον, στον εκλιπόντα, ως επιβράβευση των προσπαθειών του για μια Πάτρα καθαρή, καλαίσθητη και λειτουργική.
«Ερχόμαστε συναινετικά σε αυτή τη συνεδρίαση» συμπλήρωσε ο εισηγητής «και επιθυμία μας είναι να εκδοθεί ένα κοινό ψήφισμα, ώστε να αποκαταστήσουμε την εις βάρος του αδικία». Πρόσθεσε πως «πρέπει να τιμήσουμε έναν τέτοιο άνθρωπο, όχι για το ποιον, την προσωπικότητά του και τις πράξεις του, αλλά για την προσφορά του στην πόλη, που ήταν σπουδαία και αξίζει μνείας και τιμής». Άδικος κόπος αποδείχτηκε, καθώς η δημοτική αρχή είχε προσέλθει στη συνεδρίαση αποφασισμένη να καταψηφίσει(!) ότι κι αν προτεινόταν. Ιδού σε ποια πρόταση είπαν κυνικά το αδιανόητο «όχι» τους: Στο «να αποφασίσει το Δημοτικό Συμβούλιο
– Την έκδοση -έστω τώρα- συλλυπητήριας ανακοίνωσης για τον θάνατό του, με αναφορά στο έργο και την προσφορά του στην Πάτρα.
– Την επαναφορά της δυνατότητας σχολιασμού στα κοινωνικά δίκτυα του Δήμου Πατρέων, με τήρηση κανόνων ευπρέπειας και καλής συμπεριφοράς.
– Τον σχεδιασμό και την υλοποίηση καμπάνιας ενημέρωσης των δημοτών για την εφαρμογή CenceCity, μέσω της οποίας μπορούν οι πολίτες να ζητούν την παρέμβαση των δημοτικών υπηρεσιών όπου είναι απαραίτητη και εφικτή.
– Την ενθάρρυνση των δημοτών να καταθέτουν στο δήμο τα αιτήματά τους για θέματα εικόνας και λειτουργίας πόλης, με ταυτόχρονη δέσμευση από την πλευρά του δήμου για ικανοποίηση (ή έστω απάντηση) τους σε εύλογο χρόνο.
– Την θεσμοθέτηση του «Έπαινου “Ανδρέας Αποσκίτης”» για τον πολίτη (ή τους πολίτες) που -είτε μεμονωμένα είτε μέσω φορέα ή συλλογικότητας- αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες καλλωπισμού της Πάτρας (υιοθεσία πλατείας, καθαρισμός δημόσιου χώρου, εξωραϊσμός γειτονιάς, αποκατάσταση μνημείου κ.α.)».
Του προτεινόμενου ψηφίσματος, είχε προηγηθεί το εξής κείμενο, από τον Πέτρο Ψωμά, με σύμφωνη γνώμη όλων των αντιπολιτευόμενων παρατάξεων:
Ο Ανδρέας Αποσκίτης που «έφυγε» πρόσφατα από τη ζωή ταύτισε τα τελευταία χρόνια της ζωής του με μία άοκνη προσπάθεια να διορθωθούν τα κακώς κείμενα της εικόνας της Πάτρας. Περιόδευε στην πόλη σε καθημερινή βάση, κατέγραφε προβλήματα και ατέλειες, αναζητούσε αρμοδιότητες και νομοθεσίες, επικοινωνούσε με τις αρμόδιες υπηρεσίες και πρότεινε υλοποιήσιμες λύσεις και παρεμβάσεις. Ευτύχησε να δει αρκετές από τις πρωτοβουλίες του να οδηγούν σε εργασίες αποκατάστασης και αισθητική βελτίωση υποδομών και δημόσιων χώρων, ενώ περίπου 24.000 Πατρινοί επικροτούσαν τη δράση του ακολουθώντας τον στη σελίδα «Πάτρα, αυτά που δεν λέγονται» που είχε δημιουργήσει στο facebook και στην οποία αναρτούσε τις δημοσιεύσεις του.
Δυστυχώς ο Δήμος Πατρέων δεν έδωσε τη δέουσα προσοχή στις υπηρεσίες που ο Ανδρέας Αποσκίτης προσέφερε ανιδιοτελώς. Έτσι πολλές από τις προτάσεις του δεν εισακούστηκαν, σε αντίθεση με αρκετούς φορείς της πόλης και της ευρύτερης περιοχής που είχαν βρει κώδικα επικοινωνίας με τον εκλιπόντα και αξιοποιούσαν τη δουλειά του με παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες. Παρά την παθιασμένη του ενασχόληση με την εικόνα πόλης της Πάτρας και την επιθυμία του να λειτουργεί ως άτυπος σύμβουλος του Δήμου Πατρέων, δεν βρήκε ανταπόκριση. Αντιθέτως από κάποια δεδομένη στιγμή αποκλείστηκε από τα κοινωνικά δίκτυα του δήμου ως ανεπιθύμητος. Αργότερα –πρόσφατα- ο αποκλεισμός αυτός εξελίχθηκε σε καθολικό, προς όλους τους δυνητικούς σχολιαστές.
Το όραμα του Ανδρέα Αποσκίτη για μία καθαρή, όμορφη και ευνομούμενη Πάτρα δεν εκλπηρώθηκε όσο ζούσε. Ο Δήμος Πατρέων οφείλει, έστω μετά θάνατον, να του αποδώσει τιμές και να προχωρήσει σε κινήσεις, συμβολικού και ουσιαστικού χαρακτήρα, έτσι ώστε στη μνήμη του να συντηρηθεί η ελπίδα πως η Πάτρα μας θα επουλώσει σύντομα τις πληγές τής εικόνας της, θα διορθώσει τις ασχήμιες της και θα εξελιχθεί σε μία πόλη αισθητικά αναβαθμισμένη και λειτουργικά ανθρώπινη. Είναι αυτονόητο πως αυτά αποτελούν κοινό στόχο όλων των δημοτικών παρατάξεων, των πολιτικών δυνάμεων, των κοινωνικών δομών και των μεμονωμένων πολιτών.
